Veilburner – The Obscene Rite

Οι Veilburner αποτελούνται από τον Mephisto Deleterio, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τις συνθέσεις, τις εκτελέσεις και τη μίξη των κομματιών και τον Chrisom Infernium που έχει αναλάβει τα φωνητικά, τους στίχους και το artwork. Το “The Obscene Rite” κυκλοφόρησε στις 30 Σεπτεμβρίου και είναι το τελευταίο άλμπουμ μίας τριλογίας που ξεκίνησε το 2014 με το “The Three Lightbearers” και συνεχίστηκε το 2015 με το “Noumenon”. Το concept της τριλογίας αφορά σε δύο εκκεντρικούς χαρακτήρες, οι οποίοι βρίσκονται σε μία μόνιμη αναζήτηση τρόπων για να υπερκεράσουν τους περιορισμούς της ανθρώπινης ύπαρξης τόσο πνευματικά όσο και σωματικά, διεξάγοντας «παρανοϊκά» πειράματα που θα τους δώσουν πρόσβαση σε κρυφή γνώση και θα τους βοηθήσουν να νικήσουν τη θνητότητά τους. Όσο «φευγάτο» είναι το σενάριο, άλλο τόσο είναι και η μουσική της μπάντας. Μία εξωφρενική avant-garde κυκλοφορία που έχει τη βάση της στο black αλλά λοξοκοιτάζει και προς το death metal, κυρίως λόγω φωνητικών. Η εξέλιξη της μπάντας σε συνθετικό, εκτελεστικό και ηχητικό επίπεδο είναι εμφανής αν κάποιος ακούσει με τη σειρά την τριλογία. Οι συνθέσεις είναι χαοτικές, με πολλούς δυσαρμονικούς ρυθμούς και με άκρατους πειραματισμούς, με περάσματα σε πολλά υποείδη της metal μουσικής, όπως industrial, doom, gothic. Μία πολύ γλαφυρή περιγραφή που διάβασα για τις αρκετές από τις μελωδίες, τα σόλο και τα riff που δημιουργούν είναι ότι μοιάζουν σα να είναι ανάποδα παιγμένα. Προσωπικά το βρήκα εκπληκτικό, αν και πολύ απαιτητικό. Οι Veilburner είναι μία μπάντα με χαρακτήρα και όραμα.

Veilburner is comprised by Mephisto Deleterio, who is responsible for the compositions, the execution and the mixing of the songs and Chrisom Infernium, who is in charge of the vocals, the lyrics and the artwork. “The Obscene Rite”, released in September 30th,  is the last part of a trilogy that started with 2014 “The Three Lightbearers” and continued with 2015 “Noumenon”. The concept of this trilogy is about two eccentric characters, which are in a constant search of finding ways to spiritually and physically transcend the limitations of human existence, by conducting “paranoid” experiments which will grant them access to hidden knowledge and help them overcome mortality. As “trippy” as the scenario may seem, equally “trippy” is the music as well. An outrageous avant-garde release, which is mostly centered to black metal, but has some death hints, mainly on the vocal part… The band’s evolution in songwriting, executing and producing is obvious when one listen to all three albums back-to-back. The songs are chaotic, with lots of dissonant rhythms and unrestrained experimentation, blending parts that point to various subgenres such as doom, gothic, industrial. A vivid description I have read about some of Veilburner’s riffs, solos and melodies is that they seem like they have been played backwards. I found the album to be quite impressive, though highly challenging. Veilburner is  a band equipped with character and vision.

fb page:

988total visits,4visits today