Vanishing Kids – Heavy Dreamer


Οι Vanishing Kids είναι μία αρκετά παλιά μπάντα, καθώς δημιουργήθηκε το 2000 και έχει κυκλοφορήσει τέσσερα full length πριν το “Heavy Dreamer”. Ωστόσο δεν τους είχα ακούσει ούτε ως καν ως όνομα. Τσεκάροντας παλιότερη μουσική τους διαπίστωσα ότι ουσιαστικά επρόκειτο για μία indie rock μπάντα. Στη νέα τους δουλειά, όμως, αποφάσισαν να κάνουν μία στροφή σε πιο heavy δρόμους, κρατώντας παράλληλα κάποια στοιχεία από το παρελθόν τους – ένα μπόλιασμα που έκανε τη μουσική τους αρκετά ενδιαφέρουσα. Οι κιθάρες, λοιπόν, εδώ παίζουν ως επί το πλείστον doom ρυθμούς -με κάποια hard rock/blues περάσματα (πχ στο Rainbows)- σε σχετικά αργό tempo, θυμίζοντας αρκετά σε ήχο και ύφος τους Windhand. Τα δε solo της κιθάρας του Jason Hartman είναι καταπληκτικά, σε κάποια σημεία σε πολύ κλασσικές φόρμες. Ο ντράμερ Hart Allan Miller, στις λιγοστές φορές που η μουσική ανεβάζει ταχύτητα, «κάνει παπάδες» και γενικά νομίζω ότι λόγω του ύφους των Vanishing Kids έχει αναγκαστεί να αυτοπεριοριστεί αρκετά. Τα πλήκτρα συμβάλλουν ουσιαστικά στην ιδιαιτερότητα του ήχου των VK – πολύ ρετρό 70ς ήχος (συχνή πυκνή η χρήση organ), με θαυμάσια τοποθέτηση μέσα στα κομμάτια. Πιστεύω, πάντως, ότι η μπάντα θα μπορούσε να δώσει λίγο περισσότερο χώρο για jamming στα όργανα – είναι κρίμα τόσο ταλαντούχοι μουσικοί να περιορίζονται τόσο ασφυκτικά. Στα φωνητικά (παράλληλα με τα πλήκτρα) η Nikki Drohomyreky διατηρεί σε μεγάλο βαθμό την indie/alternative/shoegaze φόρμα των παλιότερων δουλειών. Το δε ύφος της παραμένει σταθερά μελοδραματικό, σχεδόν θεατρικό θα έλεγα… Και τα φωνητικά είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνα για τον ξεχωριστό ήχο των Vanishing Kids. Το εξώφυλλο είναι μία πανδαισία χρωμάτων και σχεδίων και σίγουρα ταιριαστό με τη μουσική. Θα κλείσω γράφοντας ότι η Svart Records φαίνεται πως έχει επενδύσει αρκετά στη μπάντα (και καλά κάνει κατά τη γνώμη μου). Μπορείτε να παρακολουθήσετε μερικά video clip που έφτιαξαν οι VK για το δίσκο στο τέλος της δημοσίευσης.

Vanishing Kids is a fairly old band, created in 2000 and has released four full-length albums before “Heavy Dreamer”. Still, I cannot recall coming across the band even once. Checking out their earlier music, I found out that it was actually an indie rock band. In their new work, however, they decided to make a turn on heavier roads, while keeping some hints from their past – a mix that made their music quite interesting. The guitars here play mostly doom rhythms –with some hard rock/blues parts (e.g. on “Rainbows”)- in a relatively slow tempo, somewhat reminiscent of Windhand’s guitar sound and style. Jason Hartman’s guitar solos are amazing, some in very classic forms. Drummer Hart Allan Miller, in the few times that music is speeding up, demonstrates his vigorous talent, while I think that generally, because of Vanishing Kids’ style, he has been forced to self-restrict himself. The keys make a substantial contribution to the VK’s sound – very 70s sound (with frequent organ use), with superb placement into the songs. I think, however, that the band could give a little more room for jamming to the instruments – it’s a pity so talented musicians are so tightly constrained. In the vocals (along with the keys) Nikki Drohomyreky largely retains the indie/alternative/shoegaze form of her oldest work. Her style remains constantly melodramatic, almost theatrical I would say. And the vocals are largely responsible for Vanishing Kids’ unique sound. The cover is a feast of colors and shapes and surely matched perfectly with the music. I will close by saying that Svart Records seems to have invested a lot in the band (smart move if you ask me). Don’t forget to check the video clips at the end of the post.

fb page: https://www.facebook.com/Vanishing-Kids-328568887984/

1266total visits,11visits today