Trna – Earthcult

Από τις δεκάδες κυκλοφορίες που «σκάνε» στο mail κάθε μήνα από μπάντες από τη Ρωσία απειροελάχιστες είναι άξιες λόγου, καθώς είτε είναι παντελώς παρωχημένες ηχητικά, είτε μη ώριμες συνθετικά ή στην χειρότερη περίπτωση αποπνέουν μία έντονα αηδιαστική οσμή εθνικισμού γαρνιρισμένου με ρατσισμό. Οι Trna αποτελούν μία εξαίρεση στον κανόνα όντας σύγχρονοι ηχητικά και ώριμοι συνθετικά. Ο καταπληκτικός ήχος τους είναι το πρώτο πράγμα που έχω να παρατηρήσω. Απίστευτο βάθος στις κιθάρες με το reverb να πάει σύννεφο, ογκώδες μπάσο, θαυμάσιος ήχος στα τύμπανα και όλα αυτά αρμονικά δεμένα μεταξύ τους. Το “Earthcult” φέρει όλα τα χαρακτηριστικά μίας instrumental post black κυκλοφορίας, με ότι αυτό συνεπάγεται… Τα θέματα εκτυλίσσονται αργά και συχνά επαναλαμβάνονται πολλάκις. Τα blasts διαδέχονται αργοί ρυθμοί και έτερα ενίοτε πλησιάζουν το blackgaze με το ηχόχρωμα και την μελωδικότητά τους. Αν και τεράστιες σε διάρκεια, οι συνθέσεις δε με κούρασαν, ακόμη και μετά από αρκετές ακροάσεις. Παρατηρώ ότι το τρίο επιδιώκει τις ευρωπαϊκές περιοδείες, οπότε ελπίζω ο δρόμος να τους βγάλει και από Ελλάδα κάποια στιγμή. Εν συνόλω, το “Earthcult” είναι μία κυκλοφορία που απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό, το οποίο κοινό πιστεύω ότι θα ικανοποιήσει.  

From the dozens of releases that reach my e-mail every every month by Russian bands, very, very few are worthwhile because either they are totally outdated, or they are not mature enough, or in the worst case they exude a heinously disgusting odor of nationalism garnished with racism. Trna is an exception to the rule having modern sound and mature songwriting skills. Their amazing sound is the first thing I have to observe. Unbelievable depth in guitars -with the reverb playing a crucial part-, massive bass, wonderful sound on the drums and all that harmonically tied together. “Earthcult” includes all the features of an instrumental post black release, with all that comes with it… The themes unfold slowly and often repeatedly. The blasts are followed by slow paced rhythms and sometimes they both reach the limits of blackgaze with their sound tone and melody. Though enormous in duration, the compositions have not worn me off, even after several spins. I notice that the trio is pursuing European tours, so I hope it will find its way to Greece at some point. All in all, “Earthcult” is a release targeted at a particular audience, which I believe will be left satisfied.

fb page:

3529total visits,4visits today