The Ruins of Beverast – Exuvia


Βλέποντας τις ευχάριστες ειδήσεις που κυκλοφορούν για την επερχόμενη ανακοίνωση της εμφάνισης των RoB στην Αθήνα αναρωτήθηκα: «γιατί δεν έχω γράψει δύο λόγια για το “Exuvia”, μα τις χίλιες πίπες;»! Ίσως μία εξήγηση είναι ότι μερικές φορές, σκάβοντας όλο και πιο βαθιά μέσα στο underground χάνεις κάποιες κυκλοφορίες που είναι μπροστά στο φως των προβολέων… Και τo “Exuvia” είναι στο φως το προβολέων, καθώς αντιμετωπίζεται από μία μεγάλη μερίδα του τύπου στο εξωτερικό ως μία από τις καλύτερες κυκλοφορίες της χρονιάς. Δεν είμαι σίγουρος ότι συμφωνώ, ούτε όμως είμαι σε θέση να διαφωνήσω. Βλέπετε, οι δουλειές του Alexander von Meilenwald έχουν την τάση να γίνονται όλο και πιο «περίεργες» και δυσκολοχώνευτες. Το black metal στοιχείο συμπιέζεται κάθε φορά όλο και περισσότερο, αναδεικνύοντας το doom. Όχι, φυσικά, doom με την παραδοσιακή έννοια του όρου, αλλά μέσα από διάφορες ηχητικές εκφάνσεις που συμβάλλουν στη δημιουργία ενός ζοφερού κλίματος, όπως τα γυναικεία χορωδιακά και τα ανδρικά, καθαρά, «τελετουργικά» φωνητικά, τα samples… Από την άλλη, ο κλασσικός μουντός ήχος της μπάντας και τα φρικιαστικά harsh φωνητικά είναι παρόντα, κρατώντας μία σταθερά στην εξέλιξη των RoB. Η υπνωτιστική επανάληψη των θεμάτων -σαν ένας χορός δερβίση- πιθανότατα θα έχει την επίδραση της έκστασης σε κάποιους, ενώ σε άλλους απλά θα φέρει χασμουρητά. Μετά από αρκετή επιμονή στις ακροάσεις, ομολογουμένως, πλησιάζω την πρώτη κατηγορία. Το μόνο σίγουρο είναι ότι με τις κατάλληλες συνθήκες (ήχου, φωτισμού, σκηνικών) η συναυλία της μπάντας αναμένεται να είναι μία τελετουργία από τις λίγες…

Reading the excellent news coming out about the upcoming announcement of RoB’s appearance in Athens, I wondered: “Why have I not written two words about “Exuvia “yet, for the love of Science?”! Perhaps one explanation is that sometimes, digging deeper and deeper into the underground you lose some releases that are in front of the spotlight … And “Exuvia” is in the spotlight, being regarded by a large part of the press abroad as one of the best releases of the year. I am not sure that I agree, but I am not in a position to disagree also. You see, the Alexander von Meilenwald’s work tends to become more and more “strange” and hard to digest. The black metal elements are further compressed with every release, highlighting the doom ones. Not, of course, doom in the traditional sense of the term, but through various sounds that contribute to the creation of a gloomy atmosphere, such as female choir and male, “clean”, “ritualistic” vocals, samples… On the other hand, the classic murky sound and the chilling harsh vocals are present, leaving some stones unturned, while at the same time the band keeps progressing. The hypnotic repetition of the themes -like a dancing dervish- will probably have the effect of ecstasy on some, while others will just yawn. After much persistence, admittedly, I am at the ecstasy camp finally. The only sure thing is that with the appropriate conditions (sound, lighting, stage scenery) the band’s concert is expected to be one hell of a ritual…

fb page: https://www.facebook.com/The-Ruins-Of-Beverast-116265971848680/

344total visits,5visits today