The Ominous Circle – Appalling Ascension

Η Πορτογαλία έχει χτίσει μία μικρή, αλλά στιβαρή σκηνή με μπάντες που κινούνται ως επί το πλείστον σε μελωδικά doom/death/gothic μονοπάτια. Σχηματισμένοι μόλις πριν τρία οι The Ominous Circle έρχονται να ταράξουν τα νερά της χώρας τους, αλλά πιθανολογώ και της Ευρωπαϊκής Death metal σκηνής με το ντεμπούτο τους. Με σαφείς επιρροές από Αμερικάνικη 90ς σκηνή, βαρύ και ασήκωτο ήχο, πολλά doom σημεία, το “Appalling Ascension” εντάσσεται σε μία γενικότερη παγκόσμια αναβίωση του σάπιου αυτού ήχου που εξελίσσεται παράλληλα με άλλες τάσεις του death ήχου (στην Ελλάδα εμβληματικός εκφραστής είναι φυσικά οι Dead Congregation). Στο άλμπουμ δεν ψάχνουμε να βρούμε φυσικά πρωτοτυπία και πειραματισμούς, αλλά ωμή δύναμη, σαπίλα και αυτό το συναίσθημα της βίαιης απόγνωσης που πολλοί προσπαθούν να μεταδώσουν αλλά λίγοι καταφέρνουν. Κρατάμε σαν εξέχουσες στιγμές του δίσκου την τεχνική των τυμπάνων, τα ογκώδη και ασήκωτα riff είτε κινούνται σε διαβολεμένες ταχύτητες είτε σε αργόσυρτες doom και τα παρανοϊκά -πότε θυμίζοντας Rick Rozz και πότε Trey Azagthoth- σόλο. Άνετα ένας από τους καλύτερους δίσκους του 2017 στο χώρο του καθαρόαιμου death metal!

Portugal has built a small, but solid scene of bands, mainly stationed at doom/death/gothic related genres. Formed just three years ago, The Ominous Circle has come to drag the Portuguese, and I guess the European Death metal scene’s as well, waters with its debut. With clear influences from the 90s American scene, heavy and solid sound, many doom parts, “Appalling Ascension” is part of the global revival of this kind of rotten sound, which evolves next to all the other death metal tendencies (in Greece this trend is served by the emblematic Dead Congregation). No one is looking for originality and experimentation, of course, listening to this piece of work, rather than raw power, rot and the feeling of ferocious despair, which many try to get across and only a few deliver. The points that stand out more than the rest are, in my opinion, the excellent drumming skill, the massive riffing, both at insane high and dragging doom tempo and the devilish -bringing in mind Rick Rozz and Trey Azagthoth- guitar solos. This will clearly be one the best pure death metal albums in 2017!

fb page:

780total visits,1visits today