Teenage Lobotomy – Impatience


Θα κάνω το δύο στα δύο με μπάντες από τη γείτονα Καρδίτσα παρουσιάζοντας τους Teenage Lobotomy. Πολύ νοσταλγική μουσική για όσους από μας ήταν έφηβοι τη δεκαετία του ενενήντα… Και, ναι, υπάρχουμε κι εμείς που δε μας λείπει μόνο το Second Wave of Black Metal  και οι υπερκυκλοφορίες από τους τιτάνες του death metal της περιόδου 90-95, αλλά και οι καταπληκτικές κυκλοφορίες της alternative/grunge αμερικάνικης σκηνής (εχθροί του metal με λίγα λόγια, χαχα!!!!). Λοιπόν, τους Teenage Lobotomy τους είδα τρεις φορές το τελευταίο εξάμηνο και κάθε τους live ήταν πολύ καλύτερο από το προηγούμενο. Η μουσική τους είναι ένα κράμα garage, grunge, punk και alternative rock’n’roll. Τα ατού τους; Οι πολύ εθιστικές συνθέσεις και η απόδοση του καθενός από τους τρεις ξεχωριστά. Η φωνή του Δημήτρη έχει βραχνάδα και γρέζι όπως απαιτείται. Τα τύμπανα του Γιώργου βρίσκονται στη λογική Grohl, δηλαδή χτυπάω λες και δεν υπάρχει αύριο, έχοντας όμως τον απόλυτο έλεγχο σε ότι κάνω. Η κιθάρα του Ανδρόνικου δημιουργεί ασταμάτητα ξεσηκωτικούς ρυθμούς, αν και την παράσταση εκούσια ή όχι κλέβουν τα φοβερά solos. Και δύο-τρεις προτάσεις θα ήθελα να κάνω, αν μου επιτρέπεται… Για μένα πάντα δύο κιθάρες ηχούν καλύτερα από μία σε rock/heavy μπάντα (φαίνεται ξεκάθαρα στα σημεία όπου ακούγεται ρυθμική πίσω από τη lead).. Επίσης, ο ήχος της κιθάρας θα μπορούσε να έχει λίγη περισσότερη «βρωμιά». Τέλος, το ακουστικό σημείο στην αρχή του F-Drink ήταν φοβερό – ίσως αυτή η συνθετική πλευρά χρήζει περισσότερης προσοχής. Επιμύθιο: Οι Teenage Lobotomy με την αλματώδη εξέλιξή τους δείχνουν ότι έχουν πολύ μέλλον μπροστά τους και το “Impatience” υποψιάζομαι ότι θα είναι απλώς το πρώτο βήμα.

Back to back with bands from neighbor Karditsa, as today we’ll be presenting Teenage Lobotomy. Very nostalgic music for those of us who were teenagers in the nineties … And, yes, we do not only miss the Second Wave of Black Metal and the classics by the death metal titans back in 90-95, but also the amazing releases of the alternative / grunge American scene (the so called “enemies of metal” back then, haha!!!!). Well, I watched Teenage Lobotomy play live three times in the last six months, and each appearance was much better than the previous one. Their music is a mixture of garage, grunge, punk and alternative rock’n’roll. What are the band’s pros? The addictive compositions and the vivid performance of each of the three members… Dimitris’ voice is hoarse and rough as required. George’s drums are in Grohl’s logic, that is, I’m like I’m banging like there is no tomorrow, but having the absolute control over what I do. Andronikos’ guitar creates non-stop groovy rhythms, although, intentionally or not, the amazing solos steal the headlines. And two suggestions I’d like to do, with nothing but good intentions… For me always two guitars sound better than one rock / heavy band (the parts where we hear rhythm and lead guitar at the same time are so much better imo). Also, the sound of the guitar tone could be somewhat more “raw” and unpolished. Finally, the acoustic part at the beggining of : The F-Drink” was great – maybe the band should focus more on that aspect in the future. In conclusion: Teenage Lobotomy with its rapid progression shows that has great future potential and I suspect that “Impatience” will just be the first step.

fb page: https://www.facebook.com/TeenageLobotomyGR/

19total visits,3visits today