Tardive Dyskinesia – Harmonic Confusion


Ας ξεκινήσουμε με το εξώφυλλο. Φανταστικό, φέρνει στο νου το “In The Court Of The Crimson King” (με λίγη φαντασία βέβαια!). O δίσκος ευτυχεί να έχει και παραγωγή διαμάντι, με γεμάτο και ισορροπημένο ήχο. Εκτελεστικά, το κάθε μέλος δείχνει να έχει προχωρήσει τουλάχιστον ένα βήμα μπροστά ατομικά και αυτό έχει φυσικά αντίκτυπο και στο σύνολο, καθιστώντας το δέσιμο απλά άψογο. Αλλά και οι συνθέσεις είναι πιο ώριμες από ποτέ. Οι Tardive,  σαν ακούραστοι Θιβετιανοί μοναχοί που γεμίζουν κόκο-κόκο το έργο τους (mandala), ξετυλίγουν και αναπτύσσουν τα θέματα των συνθέσεών του “Harmonic Confusion” έντεχνα, γνωρίζοντας πως η σημασία στη λεπτομέρεια είναι αυτό που θα κάνει τη διαφορά. Φυσικά, για να είμαστε δίκαιοι θα πρέπει να επισημάνουμε ότι οι επιρροές της μπάντας (Meshuggah, Gojira, Mastodon) είναι πρόδηλες σε τέτοιο βαθμό, ώστε θα υπάρξουν οι αναπόφευκτες συγκρίσεις που πιθανόν να μην είναι προς όφελος των Αθηναίων. Κάτι ανάλογο έχει συμβεί και στην περίπτωση των Hacride, της υπέροχης και αδικημένης αυτής Γαλλικής μπάντας.  Όπως και να έχει, στο τέλος αυτό που μένει είναι ένα έργο τέχνης, ένας από τους πληρέστερους δίσκους progressive death metal που έχει βγει μέχρι σήμερα στην Ελλάδα.

Let’s start with the cover, which is fantastic, bringing in mind “In The Court Of The Crimson King” (with a fair dose of fantasy!). Secondly, the record is blessed with a diamante production – resulting to solid and colorful sound. In terms of execution, each and every member seems to have advanced his skills at least one level and this has its impact on the outcome as well. The binding among them is excellent. The songwriting is more mature than ever. Tardive, like those restless Tibetan monks who fill their piece of art bean by bean (mandala), unravel and develop the song-themes of “Harmonic Confusion” masterfully, knowing that the each and every detail makes the difference at the end. Surely, to be fair, we must point out that the band’s influences (Meshuggah, Gojira, Mastodon) are so apparent that there will inevitably be comparisons, which will most likely not be for the Atheneans’ benefit. That was more or less the case with Hacride, this wonderful and underrated French band. No matter what, at the end we are left with an album-work of art, one of the most complete progressive death metal records to have ever been released from a Greek band.

fb page: https://www.facebook.com/tardivedyskinesiaband/?fref=ts

buy viny: http://www.vinylmonster.gr/index.php?route=product%2Fproduct&path=60_113&product_id=5397

663total visits,2visits today