Red Death – Permanent Exile


Ας δούμε κι έναν περσινό δίσκο που λίγο-πολύ πέρασε απαρατήρητος στην Ελλάδα. Αμούστακοι πιτσιρικάδες πιάνουν τα όργανα και αποφασίζουν να γράψουν τραγούδια φόρο-τιμής στις thrash/crossover μπάντες των 80’ς που γουστάρουν. Συνήθως παρόμοιες απόπειρες καταλήγουν σε φιάσκο αλλά οι Red Death «το’ χουν». Τελείως νοσταλγικό άλμπουμ, φέρνει στο μυαλό μία εποχή που το μέλλον έμοιαζε απέραντο κι όλα τριγύρω αγγελικά πλασμένα. Μεγάλες ριφάρες (ειδικά το εναρκτήριο του Unholy Agony II είναι άπιαστο!), χαβαλεδιάρικο vibe, πολλές εναλλαγές ταχυτήτων. Μία μπάντα που δείχνει ότι θα μας απασχολήσει στο μέλλον.

Let’s listen to a 2015 record that was more or less unnoticed in Greece. These youngsters grabbed their instruments and decided to write some tribute-like songs, paying homage to their favorite 80’s crossover/thrash bands. That kind of attempts usually result to a catastrophe, but Red Death is up to the task. “Permanent Exile” is an utterly nostalgic album – it brings to mind an era when the future seemed immense and everything around us of heavenly origin. Huge riffs (especially the first in Unholy Agony II is awesome!) feelgood vibe, often shifting tempo. A band that has the potential to keep us focused on them in the future.  

fb page:

1033total visits,2visits today