Procrastinate – Procrastinate


Καθυστέρησα σκόπιμα να κάνω την παρουσίαση του πρώτου ολοκληρωμένου δίσκου των Καρντιστανών, περιμένοντας να τελειώσει ο εγχώριος διαδικτυακός τύπος τις παρουσιάσεις (όσοι τέλος πάντων ενδιαφέρθηκαν…)… Πιθανότατα τους ίδιους τους Procrastinate να μην τους ενδιαφέρει ιδιαίτερα η mainstream προβολή που θα τύχει η κυκλοφορία τους, βουτηγμένοι όπως είναι στο underground και το DIY… Το λοιπόν, απλά τα πράγματα, εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν από τους πιο ολοκληρωμένους ελληνικούς δίσκους crust / d-beat όλων των εποχών… Το πρώτο μεγάλο προσόν του ντεμπούτου των Procrastinate είναι η καταπληκτική παραγωγή που καταφέρνει κάτι δύσκολο, να αποτυπώσει δηλαδή στο μέγιστο δυνατό βαθμό τη δύναμη της μπάντας, την οποία έχουμε βιώσει πολλάκις σε ζωντανές εμφανίσεις. Το δεύτερο μεγάλο προσόν είναι η ποικιλία στις συνθέσεις, δημιουργώντας ένα σύνολο με πολλές διακυμάνσεις στο ρυθμό και το στυλ (με αρκετά sludge και post στοιχεία), σε ένα είδος που πολλές φορές είναι εύκολο να παγιδευτεί κανείς στην αυτοεπανάληψη. Και φυσικά έχουμε την τέλεια απόδοσή των συνθέσεων (με ελάχιστα προεξέχοντα τα καταπληκτικά φωνητικά), η οποία δεν ξαφνιάζει όσους γνωρίζουν ότι έχει σφυρηλατηθεί μέσα από πάμπολλες ζωντανές εμφανίσεις. Να επισημάνουμε, τέλος, δύο ακόμη χαρακτηριστικά που κάνουν το πακετάκι άψογο. Το φοβερό artwork του Alex CF και την ασυμβίβαστα αντιρατσιστική και αντιφασιστική στάση των Procrastinate (συνυπογράφω) που αποτελεί τρόπο ζωής για τα μέλη της μπάντας και αποτυπώνεται ξεκάθαρα και στο στιχουργικό κομμάτι.

 

I deliberately procrastinated to write the presentation of the first complete album of the boyw from Karditsa, waiting for the domestic webzines to finish their reviews (those were interested in doing so whatsoever…). Probably even the band is not particularly interested in the mainstream promotion of the album, as it has showcased its underground and DIY attitude through the years…  So, things are plain simple here, this is one of the most complete Greek crust / d-beat albums of all time…  The first advantage of Procrastinate’s debut is the amazing production that pulls through the difficult task of capturing to the maximum extent the band’s high-level energy, which we have experienced many times in live performances. The second great thing about “Procrastinate” is the variety of styles in the songwriting with many tempo and style shifts throughout the album (with some sludge and post hints as well), in a genre that is often easy for one to get trapped in self-repetition. And of course we have the perfect execution of the compositions (with the amazing vocals standing out a little bit) and this comes as no surprise for those who know the band has been forged through many live performances. Finally, let’s highlight two other features that make the whole “package” flawless… The awesome artwork by Alex CF and the band’s members non–negotiable antiracist life attitude (I stand beside this 100%), which is clearly showcased in the lyrics as well…

fb page: https://www.facebook.com/procrastinateband/

243total visits,1visits today