Noorvik – Noorvik

Ένα από τα είδη που παρουσιάζουμε χωρίς δισταγμό ανελλιπώς είναι οι instrumental δίσκοι. Με αρκετή δε συχνότητα εκείνους που ανήκουν στην ευρύτερη κατηγορία που ακούει στο όνομα post. Μια σύγχρονη έννοια που έχει καθιερωθεί για να  κυρίως black, sludge, progressive και rock/metal κυκλοφορίες που έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά, όπως η μεγάλη έμφαση στα ατμοσφαιρικά και ψυχεδελικά σημεία (τα οποία εκτελούνται κυρίως βασιζόμενα στη χρήση της κιθάρας), η χρήση ποικίλων εφέ και πεταλιών στην κιθάρα, η χρήση samples, η ελευθερία στη δομή των συνθέσεων και η μη συχνή έως ανύπαρκτη χρήση φωνητικών. Οι Γερμανοί Noorvik με το ομώνυμο ντεμπούτο τους δημιούργησαν ένα πολύ καλό post rock/metal δίσκο που δε θα απογοητεύσει, πιστεύω, όποιον αρέσκεται σε τέτοιου είδους ακούσματα. Η αγάπη τους για μεγάλες μπάντες του είδους, με προεξέχουσες τις Cult of Luna και Russian Circles, είναι εμφανής και δε νομίζω ότι η μπάντα αισθάνεται κάποια έκπληξη όταν το αναφέρει κάποιος. Η μπάντα αποτελείται από ικανούς μουσικούς και συνθέτες και το “Noorvik” δεν με έκανε να νιώσω ότι είχε ποιοτικά σκαμπανεβάσματα. Η πρώτη τους αυτή δουλειά είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητική, αλλά έχω την αίσθηση ότι στο μέλλον θα μας δώσουν κάτι πιο ανατριχιαστικό. Θα τολμήσω να προτείνω ότι θα βοηθούσε αν ενίσχυαν τη χρήση οργάνων όπως το πιάνο (που έκανε δειλά την εμφάνισή του σε κάποια σημεία) ή αν πειραματιζόταν λίγο πιο τολμηρά με τη δομή των συνθέσεών τους.

One of the categories we present without hesitation is instrumental records. Most frequently those who have “post” hints. “Post” is a modern concept that has been established to describe primarily black, sludge, progressive and rock/metal releases that share some common features, such as the emphasis on atmospheric and psychedelic parts (mainly based on the use of guitar), the implementation of various effects and pedals on the guitar, the use of samples, the unrestrained complexity of the compositions and the scarce or non-existent use of vocals. The German band Noorvik with their self-titled debut created a very good post rock / metal album that will not disappoint, I believe, anyone who likes this kind of music. Their love for big bands of the genre, mainly Cult of Luna and Russian Circles, is obvious and I do not think the band feels any surprise when one mentions that. Noorvik’s band-members are competent musicians and composers and “Noorvik” did not have any fillers. The German’s first release is more than satisfying, but I have a feeling that in the future they will give us something more breathtaking. I would dare suggest that it would help if the band strengthened the use of instruments such as the piano (which made its appearance scarcely) or if it experimented a bit more daringly with the structure of its compositions.

fb page:

1916total visits,1visits today