No Vale Nada – Alter / Ego

Μετά από αρκετό καιρό θα παρουσιάσουμε post-hardcore. Αυτή είναι η δεύτερη full-length δουλειά των Γάλλων και δεν υπάρχει απολύτως τίποτα που να μην μου αρέσει σε αυτή. Αυτό είναι ιδιαίτερα δύσκολο καθώς σπάνια μου αρέσουν post-hardcore κυκλοφορίες ούτως ή άλλως. Θα ξεκινήσω από το μεγάλο ατού της μπάντας που είναι η δουλειά στις κιθάρες. Και ο ήχος αλλά και τα θέματα που παράγουν οι κιθάρες είναι πάρα πολύ αξιόλογα, ποικιλόμορφα και αρκετά πρωτότυπα. Το rhythm section ακολουθεί με πολλή μαεστρία συμπληρώνοντας με ευφάνταστο τρόπο τα riff που όπως είπαμε δεσπόζουν. Τα φωνητικά βρίσκονται στο φάσμα του προβλεπόμενου για το είδος και ξεχειλίζουν οργή αλλά και πίκρα και οι στίχοι είναι όλοι στα Γαλλικά. Υπάρχει μία υποβόσκουσα θλίψη που φτάνει στα όρια της απόγνωσης τόσο στη μουσική όσο και στα φωνητικά -θα τολμήσω να προβλέψω ότι αφορά στην προβληματική της ζωής του σύγχρονου ανθρώπου- ακόμη και στα σημεία όπου οι No Vale Nada ξεσπάνε. Το συνιστώ στους θιασώτες του ιδιώματος.

After a long while we will present a post-hardcore release. This is the second full-length work of the French and there is absolutely nothing I do not like about. This is particularly difficult as I rarely like post-hardcore releases anyway. I will start from the band’s big plus, which is the work on guitars. Both the sound and the themes produced by the guitars are very remarkable, varied and quite original. The rhythm section follows masterfully, completing imaginatively the riffs that, as we have said, dominate. The vocals stand within the spectrum of the genre and overflow with rage and bitterness while all lyrics are in French. There is an underlying sorrow both in the music and the vocals that reaches the limits of despair – I dare to predict that it concerns the problems of modern human life – even at the parts where No Vale Nada breaks out. I recommend it to the enthousiasts of the genre.

fb page:

1520total visits,4visits today