Deathchant – Deathchant | Electric Retro Spectrum – Sub-Urban

Μην παρασύρεστε από το εξώφυλλο σε συμπεράσματα, οι Deathchant δεν παίζουν death metal. Αυτοί οι τύποι είναι αληθινοί «ήρωες» – επέλεξαν να παίζουν old school hard’n’heavy , doom, N.W.O.B.H.M. στο Los Angeles εν έτη 2019, στο άντρο του hip-hop, r’n’b και της σύγχρονης αμερικάνικης μουσικής βιομηχανίας.  Οι άνθρωποι στην ομώνυμη κυκλοφορία τους μας προσφέρουν απλόχερα μουσική με καρδιά και συναίσθημα, μουσική μιας άλλης εποχής. Διαβάζω σχόλια ότι έχουν επιρροές και από σύγχρονα είδη της σκληρής μουσική αλλά διαφωνώ. Απλά, παρά την πολλή oldschool  παραγωγή, ακούγονται πολύ φρέσκοι και έχουν άφθονη ζωντάνια για αυτό το λόγο δε μοιάζουν παρωχημένοι. Με αρκετή ψυχεδέλεια, με jamming σε σωστές δόσεις, με doom riffs, με παθιασμένα φωνητικά, οι Deathchant έβγαλαν έναν πολύ ισορροπημένο δίσκο.

Do not jump into conclusions judging by the cover of the album, Deathchant do not play death metal. These guys are real “heroes” – they chose to play old school hard’n’heavy, doom, N.W.O.B.H.M. in 2019 in Los Angeles, the hip-hop, r’n’b and modern American music industry capital. The people in their homonymous release offer us generously music with heart and emotion, music of a past era. I read comments that the band has influences from contemporary genres of hard music but I disagree. Simply, despite the oldschool production, they sound very fresh and have abundant liveliness so they do not seem outdated. With enough psychedelia, with jamming in proper doses, with doom riffs and passionate vocals, Deathchant produced a very balanced album.  

Οι Electric Retro Spectrum μπλέκουν σε μεγάλο βαθμό το απώτατο και το εγγύτερο παρελθόν με το παρόν. Στη μουσική των Γάλλων πλέκονται μαζί μουσικές υφές που παραπέμπουν σε garage/grunge/indie rock. Η φωνή της Tara Clamant θυμίζει έντονα σε κάποια σημεία Courtney Love και, παρά τους άσχημους συνειρμούς που μπορεί αυτό το όνομα να δημιουργεί σε κάποιους όπως και σε μένα, αυτό ταιριάζει πολύ με το γενικότερο ύφος της μπάντας. Η παραγωγή «βρωμάει» underground και ειδικά οι κιθάρες έχουν πολύ fuzzαριστό ήχο και δημιουργούν πολύ θόρυβο. Η μπάντα μου έδωσε εξαρχής ένα Sonic Youth vibe, κάτι που ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο όταν μπήκαν τα φωνητικά του Μarko Simic στο “New World Order”. Ωραία μουσική για «χάσιμο» – σταθερά αυτού του είδους οι  μπάντες είναι πιο απολαυστικές στις ζωντανές εμφανίσεις τους, οπότε υποψιάζομαι ότι αυτό ισχύει και για τους ERS.

Electric Retro Spectrum successfully blends the farthest and closest past with the present. In the music of the French band musical textures that refer to garage / grunge / indie rock are knit together. Tara Clamant’s voice reminded me at times of Courtney Love, and despite the unpleasant associations that this name can create for some people, as it did to me, it suits the band’s overall style. The production “reeks” underground and especially the guitars have a very fuzzy sound and create a lot of noise. The band gave me a Sonic Youth vibe from the beginning, which was even more enhanced when Marko Simic’s vocals appeared in “New World Order”. This is music that you can get high listening to – this kind of bands are more enjoyable in their live appearances, so I suspect this is the case with ERS as well.      

fb page:

2413total visits,5visits today