Morast – Ancestral Void

Ντεμπούτο για τους Γερμανούς Morast. Θεωρώ ότι, χωρίς να είναι κανένα αριστούργημα το “Ancestral Void” έχει τύχει λιγότερης προβολής από όση κατά τη γνώμη μου αξίζει. Σκοτεινή και αργόσυρτη μουσική που στοχεύει στο υποσυνείδητο. Με βάση φυσικά το doom και στοιχεία από death και sludge, οι Morast δείχνουν να πίνουν νερό στο άκουσμα των νεότερων δουλειών του Thomas Gabriel Fischer, και μιλάω φυσικά για τους Triptykon. Οι Γερμανοί έχουν ωραίες ιδέες στις κιθάρες και πολύ σκοτεινό ήχο, αλλά τους λείπουν τα καρυκεύματα, όπως μία κάποια ποικιλία στα φωνητικά και η χρήση ατμοσφαιρικών σημείων στα κομμάτια τους. Δείχνουν πάντως να έχουν την ιδιαίτερη ικανότητα να δημιουργούν μουντή και βασανιστική μουσική και αυτό από μόνο του είναι ένα καλό υπόβαθρο για να δούμε κάτι εντυπωσιακό από αυτούς στο μέλλον.

This is the debut album for the German band Morast. I think that, without being a masterpiece, “Ancestral Void” has been awarded with less exposure than it deserved. Dark and slow music that targets the subconscious… Based, of course, on doom and implementing death and sludge hints, Morast seems to deify Thomas Gabriel Fischer’s newer works – of course I’m talking about Triptykon. The Germans have nice guitar ideas and a very dark sound, but they need to “spice up” their music, for instance with the use of a variety of vocals or atmospheric parts in their tracks. They showcase, however, that they have the special ability to create bleak and harrowing music and this alone is a good background to see them producing really impressive music in the future.

fb page:

2620total visits,2visits today