Mdou Moctar – Ilana: The Creator


Πριν λίγο καιρό είχα παρουσιάσει τους Αλγερινούς Tuareg Imarhan και αυτή ήταν η πρώτη σοβαρή επαφή που είχα με το desert rock ή Saharan rock, το οποίο πλέον παρακολουθώ πιο στενά. Ο Mdou Moctar, λοιπόν, μεγάλωσε σε ένα μικρό χωριό του Νίγηρα, κοντά στην πόλη Agadez (ναι, μου θυμίζει την κομματάρα των The Mars Volta) και παρά τις απαγορεύσεις κατά της μουσικής από το αυστηρό θρησκευτικό περιβάλλον δεν τα παράτησε και έμαθε μόνος του να παίζει κιθάρα και να γίνεται γνωστός. Οι πρώτες του δουλειές ήταν πιο ηλεκτρονικές και mainstream, αλλά σιγά-σιγά μπήκε στην μεγάλη αγκαλιά της ροκ μουσικής. Στον προηγούμενο δίσκο του, “Sousoume Tamachek”, όταν δεν είχε φτιάξει την μπάντα του ακόμη και έπαιζε όλα τα όργανα μόνος του, μας παρουσίασε έναν ως επί το πλείστον ακουστικό δίσκο και ξεδίπλωσε το ταλέντο του στην κιθάρα. Η ψιλόλιγνη φιγούρα του, με την strat στραμμένη προς τα αριστερά φέρνει στο μυαλό αμέσως τον Jimi Hendrix και δεν είναι τυχαίο καθώς το παίξιμο του Mdou έχει σαφείς αναφορές στον μεγάλο κιθαρίστα (αλλά και στον Van Halen). Με το “Ilana: The Creator” κάνει ένα απίστευτα μεγάλο βήμα προς μπρος, ενώνοντας την Tuareg μουσική παράδοση με την ηλεκτρική μουσική της δύσης με φανταστικό τρόπο. Η μπάντα, με τα εκλεκτά μέλη που έχει μοντάρει ο Mdou, σίγουρα συμβάλλει σε ένα μεγάλο βαθμό στην εκτελεστική και συνθετική απογείωση. Τα πολυφωνικά φωνητικά, το «τελετουργικό» percussion, το γενικότερο groove που επιδιώκει και επιτυγχάνει η μπάντα και η απίστευτη κιθάρα, που είναι και ο βασικός πρωταγωνιστής, είναι τα κυριότερα στοιχεία του δίσκου. Αλλού επικρατεί το συναίσθημα, όπως στο θαυμάσια “Anna” και “Tumastin” και αλλού το  shred της κιθάρας σε αφήνει με το στόμα ανοικτό (στο “Tarhatazed” ειδικά μου σηκώθηκε η τρίχα κάγκελο). Οι στίχοι του Moctar μιλούν κυρίως για τον πόνο της αγάπης, αλλά δεν παραλείπουν να στηλιτεύουν και τη νέο-αποικιακή εκμετάλλευση του Νίγηρα από (ποιόν άλλον;) τη Δύση. Στο εξώφυλλο βλέπουμε ένα πουλί της ερήμου και σε αυτό ο Mdou Moctar βλέπει τον εαυτό του, καθώς με τα αδιάκοπα ταξίδια που έχει ξεκινήσει προσπαθεί να κάνει γνωστή τη μουσική παράδοση της χώρας και της φυλής του σε όλον τον κόσμο. Το “Ilana:The Creator” σίγουρα είναι ένας μουσικός θρίαμβος στην ένωση της παράδοσης της Σαχάρας με τη ροκ μουσική. (υ.γ. αν σας αρέσει αυτή η μουσική στις 26 Ιουνίου στο Plisskën Festival στο γκάζι παίζουν οι Tinariwen, εκ των ηγετών του είδους).  

Some time ago I had presented the Algerian Tuareg Imarhan and this was the first serious contact I had with desert rock or Saharan rock, which, since then, I keep an eye on more closely. So, Mdou Moctar grew up in a small village in Niger, near Agadez (yes, this reminds me of the awesome song by The Mars Volta) and despite the bans on music from the strict religious environment, he did not give up and taught himself to play the guitar and then became a known artist. His first work was more electronic and mainstream, but he slowly found his way into the warm embrace of rock music. In his previous album, “Sousoume Tamachek”, when he hadn’t yet formed his band, he played all the instruments on his own, creating a mostly acoustic record and unfolding his talent on the guitar. His slender figure, with the left-handed strat, immediately brings to mind Jimi Hendrix and this not by accident, as Mdou’s guitar playing style has obvious references to the great guitarist (but also to Van Halen). With “Ilana: The Creator” he makes an incredible step forward, uniting the Tuareg musical tradition with Western electric music in a fantastic way. The band, with those outstanding musicians Mdou has put together, has certainly contributed to a great extent in the songwriting and executing elevation that is displayed in the album. The polyphonic vocals, the “ritualistic” percussion, the overall groove that the band is trying to achieve and the incredible guitar, which is the main protagonist, are the main elements of the album. Elsewhere we find the sentiment being overwhelming, as in the wonderful “Anna” and “Tumastin” and elsewhere the guitar shred leaves you stunned (especially in “Tarhatazed” I got goosebumps). Moctar’s lyrics mainly talk about the pains of love, but they also criticize the new-colonial exploitation of Niger by (who else?) the West. On the cover we see a bird of the desert and in this Mdou Moctar sees himself, as with his uninterrupted travels he tries to make the musical tradition of his country and his race known all over the world. “Ilana: The Creator” is surely a musical triumph in terms of blending Saharan music tradition with rock music. (p.s. if you like this music, on the 26th of June in Plisskën Festival, in Athens, Tinariwen, one of the leaders of the genre, will be performing).  

fb page: https://www.facebook.com/mdoumoctarofficial/

1860total visits,9visits today