Master Boot Record | Sermon | Stephen Taranto


Master Boot Record – Internet Protocol

Μία από τις αγαπημένες μπάντες του blog είναι, χωρίς αμφιβολία, οι MBR, των οποίων οι δίσκοι “Virus.DOS” και “Direct Memory Access” έχουν παρουσιαστεί μέσα στο 2018. Σταθερά παραγωγικότατος, ο Ιταλός Victor Love επιστρέφει με έναν ακόμη δίσκο που παντρεύει σύγχρονες τάσεις της ηλεκτρονικής (synthwave, horrorsynth, chipwave) μουσικής με το thrash και με κλασσικούς μπαρόκ ήχους. Το πείραμα των φωνητικών που πραγματοποιήθηκε στο “Direct Memory Access” δείχνει να έχει εγκαταλειφθεί οριστικά, οπότε στο “Internet Protocol” θα ακούσετε instrumental συνθέσεις. Ο νέος δίσκος είναι άνετα ο πιο ώριμος και δυνατός συνθετικά που έχει κυκλοφορήσει ο Victor και θα καταστήσει την μπάντα γνωστή σε ακόμη μεγαλύτερη μερίδα κοινού.  Οι MBR έχουν πετύχει να έχουν μοναδικό και απολύτως αναγνωρίσιμο στυλ και αυτό είναι ένα σημαντικό επίτευγμα.

One of the blog’s favorite bands is, without a doubt, MBR, with “Virus.DOS” and “Direct Memory Access”, having been presented in 2018. Constantly productive, the Italian Victor Love returns with another album that marries modern trends of electronics (synthwave, horrorsynth, chipwave) with thrash and classic baroque sounds. The vocal experiment performed in “Direct Memory Access” seems to have been permanently abandoned, so in “Internet Protocol” you will listen to instrumental compositions and only. The new album is in my opinion the most mature and powerful release by Victor and it will make the band known to an even larger audience. MBR has succeeded in having a unique and completely recognizable style and this is a major achievement.

fb page: https://www.facebook.com/masterbootrecordmusic/

Sermon – Birth of the Marvellous

Η Prosthetic Records δείχνει να έκανε πάλι σωστή επιλογή με τη νεότατη μπάντα από το Λονδίνο. Το “Birth Of the Marvellous” έχει σαφείς επιρροές από Katatonia, αλλά οι Sermon έχουν βάλει κάποια προσωπικά στοιχεία που τους κάνουν να ξεχωρίζουν. Συγκεκριμένα, έχουν μία πιο progressive δομή στα κομμάτια τους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι πολύ πολύπλοκοι – απλά δεν ακολουθούν mainstream επιλογές στη σύνθεση των κομματιών,  τα τύμπανα χρησιμοποιούνται πολύ παράδοξα και χτίζουν «τελετουργικούς» ρυθμούς, υπάρχει μυστηριακή ατμόσφαιρα σε αρκετά σημεία,  ενώ τα φωνητικά στο μεγαλύτερο μέρος  «βγάζουν» μπόλικη μελαγχολική διάθεση και σπανιότερα γίνονται πιο brutal. Είναι από τις περιπτώσεις που αδυνατώ να δώσω μία περιγραφή που να μπορεί να αποδώσει αρκετά κατανοητά και πιστά τη μουσική μίας μπάντας. Θα χρειαστεί να τους ακούσετε οι ίδιοι και να βγάλετε τα συμπεράσματά σας. Σίγουρα, πάντως, το “Birth of the Marvellous” είναι μία κυκλοφορία που έχει να σας πει πράγματα…

Prosthetic Records seems to have made a good choice again with this very new band from London. “Birth of the Marvelous” has clear influences from Katatonia, but Sermon have put some personal details that make them stand out. Specifically, they have a more progressive structure in their songs, without this meaning that they are very complicated (they just do not follow mainstream choices in the song-composition), the drums use very strange buildup with ‘ceremonial’ rhythms, there is an eerie atmosphere at several parts, while the vocals for the most part “radiate” a lot of melancholy mood and rarely become more brutal. It is one of the instances in which I am unable to write words that can deliver a comprehensible deecription of the music of a band. You will need to listen to them yourself and draw your conclusions. For sure, though, “Birth of the Marvelous” is a release that has a lot to tell you…

fb page: https://www.facebook.com/Sermonsound/

Stephen Taranto – Permanence

Ο Stephen Taranto είναι κιθαρίστας στην Αυστραλιανή tech prog μπάντα The Helix Nebula, η οποία το 2014 είχε κυκλοφορήσει το αρκετά καλό “Meridian”. Ο Taranto έχει θαυμάσιες εκτελεστικές ικανότητες, αλλά αυτές από μόνες τους δεν αποτελούν εγγύηση για έναν καλό instrumental progressive δίσκο. Ευτυχώς στην περίπτωσή του υπάρχουν και συνθετικές αρετές, οπότε το αποτέλεσμα του “Permanence” είναι αρκετά καλό. Οι επιρροές που παρουσιάζονται στο δίσκο είναι πολυποίκιλες, με κυριότερες το djent, το jazz fusion και φυσικά τους Animals As Leaders. Βέβαια, υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο Taranto επιδίδεται σε ωμή επίδειξη των (τρομερών) ικανοτήτων του και υπερφορτώνει τις συνθέσεις με νότες. Μερικές φορές less is more. Σίγουρα αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον ντεμπούτο, από έναν νεαρό καλλιτέχνη που μοιάζει να έχει πολλά να προσφέρει στο μέλλον.

Stephen Taranto is guitarist in the Australian tech prog band The Helix Nebula, which in 2014 had released the pretty good “Meridian”. Taranto has great executive skills, but these alone do not guarantee that one can release a good instrumental progressive record. Fortunately, in his case there are also songwriting skills, so the result of “Permanence” is very solid. The influences on the record are diverse, including djent, jazz fusion and, of course, Animals As Leaders. Still, there are parts where Taranto performs a crude demonstration of his (awesome) guitar skills and overloads the compositions with notes. Sometimes less is more. It’s definitely a very interesting debut by a young artist who seems to have a lot to offer in the future.  

fb page: https://www.facebook.com/stephentarantomusic/

4431total visits,4visits today