Jack Harlon & the Dead Crows – Hymns


Τα new age μπλουζ συναντάνε το ψυχεδελικό ροκ των Pink Floyd και το desert/stoner rock, με Sabbathικά riffs να ξεπετάγονται άξαφνα εδώ και εκεί. Νομίζω ότι τα είπα όλα για τη μουσική των Αυστραλών. Α, ξέχασα να αναφέρω την πολύ καλή επίδοση όλων των παικτών… Το ογκώδες μπάσο, τη fuzz-fueled κιθάρα, τα groovy τύμπανα, όλα είναι στιβαρά δεμένα μεταξύ τους. Τα φωνητικά, τα οποία ακούγονται συνέχεια υπό το πρίσμα κάποιας παραμόρφωσης, δε θα έλεγα ότι είναι το δυνατό σημείο της μπάντας. Χωρίς να είναι άσχημα, απλά είναι ένα level down από την επίδοση των υπολοίπων. Ξεχωρίζει από χιλιόμετρα το artwork του Adam Burke με τα ζωηρά χρώματα και είναι εξαιρετικό όπως πάντα.  

New age blues meet Pink Floyd’s psychedelic rock and desert / stoner rock, with Sabbathian riffs popping up here and there. I think I described adequately everything about Australian’s music. Oh, I forgot to mention the solid good performance of all the instrumentalists… The massive bass, the fuzz-fueled guitar, the groovy drums, they are all well-tied together. I would not say that the vocals, which are constantly heard under the prism of some kind of distortion, are the strongest aspect of the band. They are not bad – I just think they don’t match the performance of the other band-members. Adam Burke’s artwork really stands out with those vivid colours and is great as ever.

fb page: https://www.facebook.com/jackharlondoom/

1849total visits,11visits today