ION – A Path Unknown


Σε τρεις άξονες κινείται το τρίο από το San Francisco σε αυτή τη δεύτερη δουλειά του: Στο σύγχρονο black metal με τους δαιδαλώδεις  ρυθμούς, στο ambient/drone και σε κάποια sludge doom/blackgaze στοιχεία. Στα τρία τεράστια κομμάτια του δίσκου (ο οποίος διαρκεί πάνω από μία ώρα) ξεδιπλώνουν, με μαεστρία ως επί το πλείστον, τις συνθετικές τους ικανότητες. Το “I,II,IV” ξεκινάει με μία δίλεπτη drone εισαγωγή, συνεχίζει με ένα ατμοσφαιρικό δίλεπτο, στο επόμενο δίλεπτο ξεσπάει με καταιγιστικούς, χαοτικούς ρυθμούς και αισίως φτάνουμε στο έκτο λεπτό, όπου, μετά από ένα θαυμάσιο κόψιμο, «σκάει» ένα κορυφαίο riff που μου έχει πάρει τα μυαλά και η μπάντα συνεχίζει με αυξομειώσεις στο τέμπο και αδιάκοπες αλλαγές ρυθμών… Δε σταματούν όμως εκεί, στη συνέχεια έχουμε ένα σχεδόν blues σόλο στην κιθάρα, ένα ambient/noise/drone σημείο στη μέση του κομματιού και μετά φτου κι από την αρχή me τις αδιάκοπες αλλαγές για να κλείσει με ένα ατμοσφαιρικό σημείο… Πριν συνεχίσω, έχει καταστεί ήδη φανερό, νομίζω, οι ION έχουν επενδύσει πολύ στη δόμηση των συνθέσεών τους, η οποία γίνεται με διάθεση progressive μπάντας και με χειρουργική ακρίβεια… Έλα όμως που έρχεται το δεύτερο κομμάτι, “V” όπου όλα ανατρέπονται… Εδώ έχουμε αποκλειστικά mid tempo blackgaze/sludge ρυθμούς και καθαρά φωνητικά που αγγίζουν τα όρια του alternative metal σε χροιά. Δυστυχώς τα συγκεκριμένα φωνητικά μου φάνηκαν εντελώς αποτυχημένα και αταίριαστα, ενώ ταυτόχρονα η επανάληψη της ίδιας στροφής συνεχόμενα για υπερβολικά πολλές φορές έδωσε τη χαριστική βολή. Κρίμα, γιατί η μουσική κάθε άλλο παρά κακή είναι! Και φτάνουμε στο τρίτο κομμάτι “III,IV”, όπου όλα τα στοιχεία από τα πρώτα δύο κομμάτια συνδυάζονται (χωρίς τα καθαρά φωνητικά, ευτυχώς) σε μία νέα, διαφορετική αλλά εξίσου πολύπλοκη δομή. Εκτελεστικά ο δίσκος βρίσκεται σε υψηλότατο επίπεδο, ενώ εντύπωση προκαλεί η διαύγεια και η ποιότητα του ήχου – από τις καλύτερες σε DIY παραγωγή που έχω ακούσει ποτέ – και για αυτό εν πολλοίς είναι υπεύθυνος ο Jack Shirley και το studio του Atomic Garden! Σίγουρα μία πολύ ενδιαφέρουσα ηχογράφηση που αξίζει να την ανακαλύψουν οι θιασώτες του σύγχρονου και πειραματικού ακραίου ήχου!

The trio from San Francisco writes its music based on three axes in “A Path Unknown”: In modern black metal with rambling rhythms, in ambient/drone  and some sludge doom/blackgaze elements. The three huge in duration songs of the album (which lasts for over an hour) unfold, masterfully most of the time, the band’s songwriting ability. The “I, II, IV” starts with a two-minute drone introduction, continues with an atmospheric two minute rhythm, in the next two minutes it breaks out with stormy, chaotic rhythms and then we reach at the sixth minute where, after a wonderful cut, a fantastic riff blows my brains out. The song continues with fluctuations in tempo and unending rhythm changes… But they do not stop there, then we have an almost blues-like guitar solo, an ambient / noise / drone part in the middle of the track and then everything starts from the beginning with incessant shift to close with an atmospheric part… Before I go on, it has already become obvious, I think, that the members of ION have invested a great deal of effort in the construction of their compositions, producing the complexity of a progressive band with surgical precision… But then the second song, “V”, plays and everything is altered… Here we have exclusively mid tempo blackgaze / sludge rhythms and “clean” vocals with a tone accustomed to alternative metal bands. Unfortunately, these particular vocals seemed totally unsuccessful and out of place, and at the same time the repetition of the same verse continuously for too many times put the tombstone to the whole thing. That was sad, as the music is anything but bad throughout the song! Lastly, we arrive at the third track “III, IV”, where all the hints from the first two tracks combine (without the “clean” vocals, fortunately) into a new, different but equally complex structure. In terms of technicality the recording rests at a very high level, while the clarity and sound quality (one of the best DIY productions I’ve ever heard) is impressive and producer Jack Shirley and Atomic Garden Studios are, I guess, responsible for it! Definitely a very interesting release that is worth being discovered by the devotees of modern and experimental extreme sound!

fb page: https://www.facebook.com/Iontheband/

2658total visits,2visits today