Inter Arma – Sulphur English

Οι Inter Arma στο “Sulphur English”, μετά το intro “Bumgardner”, ξεκινούν με δύο πολύ δυναμικά κομμάτια, τα “A Waxen Sea” και “Citadel” όπου θαρρείς ότι οι Morbid Angel συνάντησαν τους Neurosis. Συνέχεια με το σχεδόν «τελετουργικό» “Howling Lands” όπου τα τύμπανα έχουν tribal ρυθμούς και τα φωνητικά είτε ψέλνουν ή βγάζουν βλάσφημες στριγκλιές δημιουργώντας μία δημιουργική αντίθεση. Αχνοφαίνεται κάτι που θα επιβεβαιωθεί στη συνέχεια… ότι ο δίσκος έχει δομηθεί με σκοπό να έχει σταθερή ροή και συνάφεια μεταξύ των κομματιών – με σκοπό να ακούγεται ως σύνολο. “Stillness” και οι ρυθμοί έχουν πέσει εντελώς εδώ έχουμε ένα ακουστικό κομμάτι που ανεβαίνει σιγά-σιγά ενισχύοντας την ένταση γύρω από το ίδιο μοτίβο. Έχουμε φτάσει στο μέσον του δίσκο και αυτό μας καθίσταται γνωστό με το ακουστικό ιντερλούδιο “Observances of the Path”. Το πρώτο mid-tempo (και weird tempo) κομμάτι και μία επίδειξη δεξιοτεχνίας στα τύμπανα ακούμε στο “The Atavist’s Meridian”, τουλάχιστον για το πρώτο μισό, καθώς στο δεύτερο μισό έχουμε μία στροφή σε μία cinematic-psychological-horror ατμόσφαιρα για να κλείσει με ένα αργόσυρτο και εφιαλτικό celtic-frostικό doom ξέσπασμα. Η μπάντα εξακολουθεί να μας προσφέρει διαφορετικής δομής κομμάτια που δένουν απόλυτα μεταξύ τους.  Η εφιαλτική ατμόσφαιρα έχει πάλι την τιμητική της σε ένα κομμάτι που είναι ασυζητητί funeral doom και ακούει στο όνομα “Blood on the Lupines”. Επιστρέφοντας στο μοτίβο με το οποίο ξεκίνησε ο δίσκος, οι Inter Arma κλείνουν με ακόμη ένα δυναμικό, πολύπλοκο και ημί-γρήγορο κομμάτι, το “Sulphur English”. Ανακεφαλαιώνοντας, η μπάντα από τη Βιρτζίνια με το εφιαλτικής ατμόσφαιρας “Sulphur English” κυκλοφορεί τον καλύτερο δίσκο της και τον δεύτερο καλύτερο της χρονιάς -για μένα- μέχρι στιγμής. 

Inter Arma in “Sulfur English”, after the intro “Bumgardner”, take off with two very dynamic songs, “A Waxen Sea” and “Citadel” where one can listen to Morbid Angel-meeting-Neurosis sound. Continuing with the almost “ritualistic” “Howling Lands”, the drums have tribal-like rhythms and the vocals either chant or spit blasphemous shrieks creating a productive contrast. There is something flowing in the air that will soon be confirmed… that the recording is structured in order to have constant flow and solid coherence between the songs – so it can be listened to as a whole. “Stillness” comes along and the rhythms have slowed down completely – here we have an acoustic song that slowly builts-up by enhancing the tension around the same main riff. We have reached the middle of the album and this is made known to us by the acoustic interlude “Observances of the Path”. The first mid-tempo (and weird-ish tempo) song and a display of craftsmanship on the drums is found in “The Atavist’s Meridian”, at least at the first half, as in the second half we have a turn into a cinematic-psychological-horror atmosphere, closing with a slow-paced and nightmarish celtic-frostian doom outburst. The band in each song showcases a different song-structure, blending perfectly one with the other. The nightmarish scenery is on the rise again in a song that belongs undoubtedly to the funeral doom genre and is named “Blood on the Lupines”. Returning to the motif with which the album started, Inter Arma is closing with another dynamic, complex and semi-fast track, “Sulfur English”. Summing up, the band from Virginia with “Sulfur English”, an album of horrifying atmosphere, has released its best album and the second best of the year imo so far.

fb page:

buy at:

bc page:

2371total visits,8visits today