Hallatar – No Stars Upon the Bridge


Για τον δίσκο – κύκνειο άσμα της Aleah Starbridge “Hour of the Nightingale” των Trees of Eternity είχαμε γράψει μερικά λόγια εδώ: Trees Of Eternity – Hour Of The Nightingale. Έναν μήνα περίπου μετά την απώλεια της, ο Juha Raivio, κιθαρίστας των Swallow the Sun και σύντροφος της Aleah εν ζωή έπιασε την κιθάρα στα χέρια και μέσα σε μία εβδομάδα έγραψε τον δίσκο που παρουσιάζουμε σήμερα, βασιζόμενος πάνω σε στίχους και κείμενα της εκλιπούσης, τα οποία είχε συγκεντρώσει ο Juha στο μεσοδιάστημα. Ίσως να ήταν αυτός ένας τρόπος να εξωτερικεύσει τα συναισθήματά του μέσα από την τέχνη του, ίσως μέσω της εργασιοθεραπείας να θέλησε να ξεφύγει κάπως από τον ορυμαγδό συναισθημάτων που τον είχαν κατακλύσει, ίσως να θέλησε να αποτίσει έναν μεταθανάτιο φόρο τιμής στον άνθρωπό του, ίσως και όλα τα παραπάνω μαζί. Συνοδοιπόροι στη δημιουργία αυτή ο πασίγνωστος τραγουδιστής των Amorphis Tomi Jutsen (ο οποίος είναι από τους τελευταίους ανθρώπους που συνεργάστηκαν καλλιτεχνικά με την Aleah στο “Under the Red Cloud”) και ο γνωστός ως πρώην ντράμερ των HIM, Gas Lipstick. Ο δίσκος είναι πιο πένθιμος από τον “Hour of the Nightingale”, ο οποίος βγάζει ένα γλυκόπικρό συναίσθημα, πιθανόν επειδή αντικατόπτριζε, πιστεύω, εν μέρει την αποδοχή, εκ μέρους της τραγουδίστριας, της μοίρας της. Εδώ κυριαρχεί η θλίψη, αλλά και η οργή και η πίκρα, αντικατοπτρίζοντας το συναισθηματικό κόσμο του Juha και μόνο. Νομίζω ότι ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι στο τελευταίο κομμάτι, όπου «συμμετέχει» και η φωνή της Aleah υπάρχει μία χαραμάδα φωτός. Εντυπωσιάζει η φωνή και η ερμηνεία του Jutsen σε έναν πολύ διαφορετικό ρόλο, πιο απελευθερωμένο και θεατρικό. Να σημειώσουμε, τέλος, ότι πέρα από έναν δίσκο με γλαφυρή ιστορία, το “No Stars Upon the Bridge” (λογοπαίγνιο με το επίθετο Starbridge) αποτελεί και μία στιβαρή καλλιτεχνική δημιουργία… Ακούστε το…

For Aleah Starbridge’s “swansong recording “Song of the Nightingale” by Trees of Eternity we had written a few words here: Trees Of Eternity – Hour Of The Nightingale. About a month after her loss, Juha Raivio, guitarist of Swallow the Sun and Aleah’s companion in life, took the guitar in his hands and within a week he wrote the album we are presenting today, based on lyrics and texts of the deceased, which Juha had assembled in the meantime. Perhaps it was a way of extorting his feelings through his art, perhaps through work-therapy he wanted to “escape” from the whirlwind of emotions that had overwhelmed him, perhaps he wanted to pay a posthumous tribute to his lost love, perhaps all the above together. In the creation of this album he received help by the famous Amorphis singer Tomi Jutsen (who is one of the last artists to work with Aleah in “Under the Red Cloud”) and the well-known ex HIM drummer, Gas Lipstick. The album is more mournful than “Hour of the Nightingale,” which left us a bittersweet feeling, probably because it reflected, I believe, somehow the acceptance of her fate on the part of the singer. Here sadness, but also rage and bitterness prevail, reflecting the emotional world of Juha alone. I think it is indicative that in the last song where Aleah’s voice is “involved”, there is a crack of light shining. Jutsen’s voice and interpretation, in a very different role, is very impressive, more “unrestrained” and theatrical. Last but not least, besides being a record with a unique story behind it, “No Stars Upon the Bridge” (a wordplay with Aleah’s last name) is a solid artistic creation … Listen to it…

fb page: https://www.facebook.com/Hallatardoom/

1939total visits,3visits today