Greber – Cemetery Preston

Οι Greber είναι ένα ντουέτο από το Cambridge, Ontario του Καναδά και αυτή είναι η τρίτη full length κυκλοφορία τους. Αρκετά πειραματική η μουσική της μπάντας, θα έλεγα περιεκτικά ότι πρόκειται για μία μίξη sludge με post hardcore (δεν βλέπω παρόντα σχεδόν καθόλου τα grind στοιχεία των προηγούμενων κυκλοφοριών). Το ενδιαφέρον στο “Cemetery Preston” έγκειται στο συνδυασμό των δύο αυτών ειδών συνθέτοντας σε ένα μεγάλο βαθμό dissonant ρυθμούς. Έχουμε γράψει αρκετές φορές για τη διείσδυση των δυσαρμονικών μελωδιών σε πολλά από τα metal υποείδη και εδώ έχουμε ένα σπαρταριστό παράδειγμα. Πέρα από την ίδια τη μουσική τους και η σύνθεση είναι μη συνηθισμένη. Κιθάρα δεν υπάρχει και ο Steve Vargas (τύμπανα) και ο Marc Bourgon (μπάσο, μέλος των Fuck the Facts) μοιράζονται το χρόνο στα φωνητικά. Το ηχητικό αποτέλεσμα δεν είναι σε καμία περίπτωση ισχνό, καθώς η παραμόρφωση στο μπάσο είναι ογκώδης μεν χωρίς να μπουκώνει δε. Σίγουρα πρόκειται για «δύσκολη» μουσική και θα έλεγα ότι και υπήρξαν στιγμές που χάνεις το μπούσουλα από τις πάμπολλες αλλαγές ρυθμών και τη συνθετική πολυπλοκότητα, ωστόσο η εκτελεστική δεινότητα και η πολυάριθμες ιδέες των Greber αποζημιώνουν τον ακροατή που επιζητεί να ακούσει κάτι unsafe.

Greber is a duet from Cambridge, Ontario, Canada, and this is its third full-length release. The album’s music is quite experimental, I would call this a blend between sludge and post hardcore (I can find almost zero grind hints here, which were evident in the band’s previous releases). The most interesting part in “Cemetery Preston” lies in the way the band combines these two genres with the use -to a great extent- of dissonant rhythms. We have written several times about the penetration of the disharmonic melodies into many metal subgenres, and here we have a vivid example. Besides the music, the band’s line-up is unusual as well. There is no guitar in the recording and Steve Vargas (drums) and Marc Bourgon (bass, Fuck the Facts member) share the time on the vocal part. However, the sound is by no means pale, as the bass distortion is massive, without sounding over the top drone. This is definitely a “demanding” piece of music, as there were times when I’d say one can get all confused by the variety of changes in rhythm and the complexity of the songwriting, still Greber’s technical skills and it’s plentiful of ideas will most likely compensate those who seek to listen to “unsafe” music.

fb page:

Order here: http://ancienttemplerecordings.bigcar… (Vinyl)… (Vinyl)
http://pinklemonaderecords.bigcartel…. (CD)
http://hibernationrelease.bigcartel.c… (Cassette) (Digital)

2625total visits,2visits today