Fluisteraars/Turia | Serpent Column


Fluisteraars/Turia – De Oord (split)

Ο Mink Koops των Fluisteraars και ο O των Turia είναι μέλη των Solar Temple που παρουσίασα πριν ένα μήνα περίπου. Από αυτή την μπάντα οδηγήθηκα σε αυτό το split που ήθελα να το παρουσιάσω εδώ και καιρό, αλλά για κάποιο λόγο συνέχεια το ανέβαλλα. Πρόκειται για μία πολύ δυνατή κυκλοφορία από δύο Ολλανδικές μπάντες. Οι Fluisteraars είναι αρκετά παλιά μπάντα και μετρά δέκα περίπου χρόνια ύπαρξης και αρκετές κυκλοφορίες. Το “Oeverloos” είναι ένα κομμάτι που δύσκολα το περιγράφεις. Έχει περίεργα ψυχεδελικά πλήκτρα και χορωδιακά φωνητικά σε κάποια σημεία, γενικότερα έχει ένα περίεργο vibe που σου φτιάχνει τη διάθεση με ένα ασυνήθιστο για black metal μπάντα τρόπο. Σίγουρα από τα πιο ενδιαφέροντα τραγούδια του 2018. Οι δε Turia είναι πιο νέα μπάντα και μετράνε πέντε χρόνια ύπαρξης. Είναι πιο επιθετικοί και κλασσικοί από τους Fluisteraars στα δύο τρίτα του κομματιού (στο τέλος γίνονται πιο ατμοσφαιρικοί), χωρίς σε καμία περίπτωση αυτό να σημαίνει ότι το  “Aan den Golven der Aarde Geofferd” είναι ένα αδιάφορο τραγούδι. Ο τρόπος με τον οποίο χτίζουν ολόκληρο το κομμάτι πάνω σε παραλλαγές δύο-τριών riff είναι πολύ έξυπνος όσο και δύσκολος. Η επιτυχία του split έγκειται στην ποιότητα των δύο κομματιών, αλλά και την αλληλοσυμπλήρωση μουσικά των δύο μπαντών. Αυτό είναι πάντα ένα προαπαιτούμενο για να έχει επιτυχία ένα split, αν το καλοσκεφτείς.

Mink Koops from Fluisteraars and O from Turia are members of Solar Temple, whose record I presented about a month ago. From this band I was led to this split that I wanted to write about for a long time, but for some reason I consistently postponed it for various reasons. This is a very solid release by two Dutch bands. Fluisteraars is a quite old band and counts about ten years of existence and several releases. “Oeverloos” is a song difficult to describe. It has odd psychedelic keys and choral vocals in some parts, and it has an overall strange vibe that is uplifting in an unusual, for a black metal band, way. Surely this is one of the most interesting songs of 2018. Turia is a new band and counts five years of existence. Their song is at the most part more aggressive and classic than the one by Fluisteraars (at the end it becomes more atmospheric), without in any way this meaning “Aan den Golven der Aarde Geofferd” is an indifferent song. The way they build the whole composition around two-three riffs is both intelligent and difficult. The success of the split lies in the quality of the two tracks, but also in the musical complementation of the two bands. This is always a prerequisite for a split to succeed, if you think about it a bit deeper.

<

Seprent Column – Invicta

Το “Ornuthi Thalassa”, η πρώτη κυκλοφορία των Serpent Column, δε μου είχε πολυαρέσει, αν και έκανε αρκετή αίσθηση όταν κυκλοφόρησε. Πολύ μπερδεμένο μου φάνηκε και δεν κατάφερα να το ξεμπερδέψω με τίποτα. Όχι ότι τα πράγματα είναι πιο απλά στο “Invicta”, αντιθέτως θα έλεγα ότι επικρατεί ο κακός χαμός με τις αδιάκοπες αλλαγές ρυθμών πέρα από κάθε λογική συνάφεια. Ωστόσο, η μπάντα γράφει απίστευτα δυσαρμονικά riff,  τα τύμπανα είναι από άλλο πλανήτη, η παραγωγή είναι εντελώς underground και σε αρκετά σημεία η ατμόσφαιρα γίνεται μυστηριακή. Αν και δεν έχω καταφέρει να χωνέψω εντελώς ακόμα το δίσκο, αρχίζω να πλησιάζω στο συμπέρασμα ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μία απλή άσκηση περιπλοκότητας, αλλά με μία cult δημιουργία μίας μπάντας με εξαιρετικά ιδιαίτερο στυλ.  Οι φαν του ακραίου ήχου ας του ρίξουν μία ακρόαση.

I did not enjoy “Ornuthi Thalassa”, the first release by Serpent Column, though it was overall well-received when it was released. This record really confused me and though I gave it a few spin I could not get into it. Not that “Invicta” is a more easy to listen to record, on the contrary, I would say that it’s a whirlwind with incessant changes of rhythms beyond all logic. However, the band writes incredible disharmonious riffs, the drums are not from this earth, the production is completely underground and in some parts the atmosphere becomes eerie. Although once again I have not been able to dig the album completely, I start to come to the conclusion that we are not dealing with a simple exercise of complexity, but with a cult creation by a band with a very unique style. The fans of the extreme sound should give it a spin.

3866total visits,8visits today