Flood Peak – Plagued By Sufferers


Οι παρουσιάσεις μπαντών που θεωρώ ότι έχουν “αδικηθεί” στο ποσοστό δημοσιότητας που έχουν λάβει είναι οι αγαπημένες μου. Βέβαια, μπορεί μία μπάντα να μην ενδιαφέρεται για promotion, δημοσιότητα, αναγνώριση κλπ και άδικα να εξεγείρομαι. Αυτό βέβαια νομίζω ότι αντικρούει στην ανθρώπινη φύση. Όλοι λίγο πολύ αισθανόμαστε την ανάγκη της αναγνώρισης του μόχθου μας της πνευματικής μας δημιουργίας. Το παραλήρημά μου (που τελειώνει κάπου εδώ) έχει κάποια σχέση με τους Flood Peak, όπως πιθανόν θα έχετε καταλάβει, καθώς το “Plagued By Sufferers” δεν έχει παρουσιαστεί σχεδόν πουθενά από τότε που  κυκλοφόρησε τον περασμένο Φεβρουάριο. Για να τα λέμε όλα, με τον περίεργο, ασυνήθιστο και αντιεμπορικό τρόπο που συνθέτουν οι Αμερικανοί δε θα πρέπει να περιμένουν και τρελή αναγνώριση, αλλά και τέτοια περιφρόνηση δεν μπορώ να την δικαιολογήσω στο φτωχό μου το μυαλό. Πάμε παρακάτω… ο δίσκος είναι αργόσυρτο sludge, με αρκετά κλισέ του είδους, αλλά και με πολύ ανορθόδοξο build up, με περίεργα κουρδισμένες κιθάρες που παράγουν κατά διαστήματα δυσαρμονικά riffs και σε αναγκάζουν να σκεφτείς ότι ο κιθαρίστας είναι φαν του Carl-Michael Eide. Οι συνθέσεις τους δεν έχουν ξεσπάσματα και κινούνται σταθερά σε ένα αργόσυρτο doom μοτίβο που είτε θα σε ξενερώσει τελείως είτε θα σε βάλει σε ένα μεθυστικά γλυκό limbo. Εγώ μετά από αρκετά προσπάθεια και ακροάσεις κατάφερα να μπω στο «τριπάκι» τους και να εκτιμήσω πολύ το “Plagued By Sufferers”.

Presenting bands that I think have been “wronged” in the percentage of publicity they have received is what I enjoy the most. Of course, a band may not be interested in promotion, advertisement, recognition, etc. and my enthousiasm just might be unjustified. This, of course, seems to contradict human nature. All of us all feel the need to receive some kind of acknowledgement of our hard work and intellectual creation. My rambling (which I will end now) has some relevance to Flood Peak, as you might have guessed, because “Plagued By Sufferers” has received almost zero feedback since its release back in February. To be fair, with the strange, unusual and anti-commercial way that the Americans compose, they should not expect huge recognition, but this does not justify such contempt – at least in my poor brain. Let’s move forward… the album is slow sludge with a lot of cliché of its kind, but with a very unorthodox build up, with strangely tuned guitars that sometimes produce dissonant riffs and make you think the guitarist is a fan of Carl-Michael Eide. Their compositions have no outbursts and move 24/7 into a sluggish doom pattern that will either send you to sleep or put you into an intoxicating sweet limbo. After a lot of effort and spins I managed to get into the band’s “trip” and appreciate “Plagued By Sufferers” a lot.

fb page: https://www.facebook.com/floodpeakband/

3215total visits,3visits today