Evilfeast – Elegies of the Stellar Wind

Οι Evilfeast είναι πιθανότατα η πιο υποτιμημένη και αδίκως άγνωστη black metal μπάντα στο millennium. Και τα τέσσερα full length τους, που κυκλοφόρησαν από το 2004 ως το 2011, είναι μικροί θησαυροί majestic black metal με ψυχρή και απόκοσμη ατμόσφαιρα. Δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι αυτή η μουσική δε γράφτηκε στα χρυσά 90s. Λίγο το «λάθος» timing της ύπαρξης των Evilfeast, καθώς αν ξεκινούσαν δέκα χρόνια νωρίτερα τώρα θα ήταν κλασσικοί, λίγο η απόλυτα αντισυμβατική και αντιεμπορική στάση του GrimSpirit, μοναδικού μέλους της μπάντας από την Πολωνία και έτσι οι Evilfeast είναι γνωστοί μόνο σε σχετικά περιορισμένο οπαδικό κύκλο. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, μάλλον καλύτερα έτσι γιατί η φήμη αλλοιώνει συνειδήσεις πιο γρήγορα κι από ότι «ξυρίζει» το δεξί χέρι του GrimSpirit φτιάχνοντας riffάρες… ίσως σε ένα παράλληλο σύμπαν οι Evilfeast να κάνουν ηχογραφήσεις με συμφωνικές ορχήστρες και να ζητάνε 45 ευρώ για να σου παίξουν τα ανάλαφρα melo-black τραγουδάκια τους… Στα του δίσκου, τώρα, δεν έχει γίνει καμία υποχώρηση σε ότι αφορά τον παλιομοδίτικο ήχο και τον προσανατολισμό στη δημιουργία ασφυκτικά παγερής ατμόσφαιράς. Τα πλήκτρα είναι το Α και το Ω όπως πάντα. Δεν καταφέρνει να ξεπεράσει το αγαπημένο μου “Lost Horizons of Wisdom”, αλλά το βρήκα πιο απολαυστικό από την τελευταία δουλειά της μπάντας, “Wintermoon Enchanment”. Χαλαρά η καλύτερη old school κυκλοφορία της χρονιάς στο χώρο (βρε καλά κάνω και δεν φτιάχνω λίστα πριν πάει 30/12!).

Evilfeast is most likely THE underrated and undeservingly overlooked black metal band in the millennium. All four full-length albums by the band, released between 2004 and 2011, are nothing less but little treasures of majestic black metal, full of grim and icy atmosphere. It is difficult for one to believe that this music wasn’t written back in the golden 90s. So, on the one hand the wrong “timing” of the band’s birth, as if Evilfeast had released their debut ten years earlier they would be probably considered a classic band, on the other hand the absolutely unconventional and non-commercial attitude by Grim Spirit, the sole member of the band from Poland, and Evilfeast have remained known only in a rather restricted fan-base. Now that I come to think it over, I guess this is probably for the best, since fame can corrode faster than the right hand of GrimSpirit can scratch awesome riffs on the guitar…In a parallel universe Evilfeast may be recording with symphonic orchestras and requiring a 45 euro ticket in order to play to you harmless melo-black songs. Let’s get to “Elegies of the Stellar Wind”. There are no compromises made here by the band and the sound is still 100% old school while the scenery remains Antarctic-cold and gloomy. The keys play a significant part as always. Although “Lost Horizons of Wisdom” is still the band’s best release in my book, I found this new work to be more entertaining than the band’s last album “Wintermoon Entchantment”. This is by far the best old-school release in the genre for this year (lesson learned: never make your list of the year’s favorite releases before 30/12!).

632total visits,1visits today