Earth Rot – Renascentia

Η σκηνή της Αυστραλίας έχει τη φήμη μιας από τις πιο βάναυσες μουσικά, η οποία ταυτόχρονα δεν κλείνει σε καμία περίπτωση την πόρτα σε πειραματισμούς. Το βρίσκω κάπως υπερβολικό το σταμπάρισμα αυτό, εκτός αν συμπεριλάβουμε και τη σκηνή της Νέας Ζηλανδίας, όπου όντως τα πράγματα ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα! Στην περίπτωση των Earth Rot δεν εμφανίζεται κάποιο από τα στοιχεία αυτά. Και η μουσική τους έχει πολλές δόσεις μελωδίας και δεν εισάγει καινά δαιμόνια στο χώρο. Αν κάτι είναι πρωτότυπο, αυτό εντοπίζεται στα φωνητικά, που έχουν μία έντονη grind χροιά, τουλάχιστον σε μένα αυτή την αίσθηση άφησαν. Κάτι παρόμοιο με τη δουλειά του Kevin Sharp στους Lock Up, μία προσέγγιση που δίχασε εκεί τον κόσμο. Και στις δύο περιπτώσεις εμένα προσωπικά δε με χάλασε καθόλου το αποτέλεσμα. Από κει και πέρα η μουσική είναι σε μεγάλο βαθμό επηρεασμένη από τη Σουηδική σκηνή. Οι Earth Rot έχουν την τεχνική κατάρτιση και τη διάθεση να ενσωματώσουν έναν μεγάλο όγκο μελωδίας στις συνθέσεις τους, σε πολύ καλή ισορροπία με τις brutal στιγμές τους. Σε αρκετές στιγμές έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται «να εδώ αυτό που κάνουν θυμίζει Edge of Sanity – επ, να και ένα Dissection σημείο», οπότε δεν μπορώ παρά να αναφέρω τις δύο αυτές μπάντες ως ενδεικτικές των επιρροών των Earth Rot. Οπότε, ναι, καλά καταλάβατε υπάρχουν και blackίζοντα riff διάσπαρτα στο πόνημα των Αυστραλών. Τέλος, το όνομα του Erik Rutan στην παραγωγή τα λέει όλα για την ποιότητα του ήχου. Γενικά έχουμε να κάνουμε με έναν διασκεδαστικό δίσκο που αξίζει το χρόνο σας!

The scene in Australia has the reputation of being brutal, keeping an open eye, at the same time, to innovations. I find this label somewhat exaggerated, unless we include New Zealand’s, where things are beyond ordinary for sure! In Earth Rot’s case one can find none of these elements. Its music is both melodic and lacking innovation. If there is one original thing, that must be the vocals, which bare an intense grind tone, at least on my ears. They reminded me of Kevin Sharp’s work on the last Lock Up album, a work that received mixed notice. As far as I am concerned, the vocals are super in both records. Beyond that, the music is exclusively influenced by the Swedish scene. Earth Rot has the technical skills and the will to incorporate many melodic parts in its songwriting, balancing wonderfully with its brutal side. I caught myself thing in various moments: “this thing over here is so Edge of Sanity – hey now this one is sooo Dissection”, so there you have two of the bands that imo have defined Earth Rot’s sound. So, yes you got that right, there are many blackish riffs here and there in the album. Finally, the name “Erik Rutan” is all you need to know when it comes to the quality of the sound. In general, this is a fun album, well worth of your time.

fb page:

968total visits,1visits today