Deathvalves – Dark Stories From the Past

Οι Deathvalves ξεκίνησαν τη δισκογραφία τους το 2007 με το “Wild Rock n’ Roll Obsession” παίζοντας Heavy Rock N’ Roll, συνέχισαν το 2012 με τον ομώνυμο δίσκο τους σε κάπως ελαφρώς πιο gothic/alternative δρόμους και επέστρεψαν φέτος με το “Dark Stories From the Past”. Οι συνθέσεις στο νέο τους πόνημα βρίσκονται κάπου στη μέση σε σχέση με τα δύο προηγούμενα. Επηρεασμένοι από τον σύγχρονο ήχο μπαντών όπως οι Paradise Lost, οι Mastodon, αλλά και με μία thrash χροιά κατά διαστήματα, όπως αυτή έχει επαναπροσδιοριστεί από τους Metallica των δύο τελευταίων δίσκων. Ο ήχος τους είναι ο κατάλληλος για αυτό που θέλουν να κάνουν, δηλαδή αρκετά καθαρός και γεμάτος για να αναδείξει τις ενορχηστρώσεις (The Emperor, Burn the Sun), αλλά δεν είναι υπερβολικά γυαλισμένος ώστε να κάνει τις πιο αλήτικες συνθέσεις (“So Much to Kill ”, “Bad Ways”) να ακούγονται παράταιρες. Μουσική για λάτρεις των σύγχρονων τάσεων του metal, δηλαδή. Αν ανήκετε σε αυτούς σίγουρα θα βρείτε αρκετά κομμάτια στους Deathvalves που θα σας ενθουσιάσουν. Η μπάντα είναι φανερό ότι έχει δουλέψει πάρα πολύ τις συνθέσεις της και το άλμπουμ δεν κάνει κάπου κοιλιά. Το μόνο πρόβλημα με το όλο αποτέλεσμα είναι ότι οι επιρροές της μπάντας «κάνουν κρα» που λένε και στο χωριό μου και απουσιάζει σε μεγάλο βαθμό το προσωπικό στοιχείο… Όπως και να έχει, αξίζει να ακούσετε το “Dark Stories from the Past”, το οποίο δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από κυκλοφορίες μεγάλων Ευρωπαϊκών δισκογραφικών.  

Deathvalves began releasing albums back in 2007 with “Wild Rock n’ Roll Obsession”, in which the band played Heavy Rock N’ Roll, continued in 2012 with “Deathvalves” and moving on more gothic/alternative paths and, finally, returned this year with “Dark Stories From the Past”. The songwriting here is focused somewhere between the previous two. Deathvalves is influenced by the modern sound of bands such as Paradise Lost, Mastodon, but also with a thrash hint, as it has been defined by Metallica’s last two albums. The sound is the right one to serve its purpose – it is clear enough to bring out the orchestrations (The Emperor, Burn the Sun), but at the same time it is not too polished, making the more “sleazy” songs (“So Much to Kill ”, “Bad Ways”) sound out of place. Well, this is music for fans of the modern trends, that’s for sure. If you belong to them, you will most likely find a few songs here that will thrill you. The band has definitely worked a lot on the song development and there are no fillers in the album. The one thing that troubled me is that the band’s influences are displayed flagrantly, leaving little space for a more personal touch… No matter what, “Dark Stories from the Past” is an album worth listening to, which has little to be jealous of even from releases by major European record labels.

fb page:

873total visits,1visits today