Chiral – Gazing Light Eternity



Τα one-man black metal σχήματα συνεχίζουν να κάνουν θραύση στις προτιμήσεις μας ασταμάτητα. Από την underground Ιταλική σκηνή ξεπηδούν οι Chiral, η μπάντα ενός -αγνώστων λοιπών στοιχείων- ανδρός. Η independent, DIY αυτή κυκλοφορία δείχνει για ακόμα μία φορά τη δύναμη του ενός. Οι τέσσερις συνθέσεις  αποτελούνται από δύο τεράστια κομμάτια ατμοσφαιρικού, μελωδικού black και δύο εξάλεπτα, αμιγώς ambient, κομμάτια. Ο συνδυασμός των δύο ιδανικός και μαεστρικός. Στο “Gazing Light Eternity” ο ήχος είναι πολύ νατουραλιστικός και «ζεστός», θα τολμούσα να πω, μακριά από τον ψυχρό, κοφτερό σαν λεπίδι ήχο που επιδιώκουν οι ambient black μπάντες τελευταία. Έκαστος του είδους του, βεβαίως… Τα φυσικά τύμπανα, η χρήση κλασσικής κιθάρας και ο περίεργος ήχος των synth συμβάλλουν προς αυτή την κατεύθυνση και δίνουν ένα ξεχωριστό στίγμα στην ηχογράφηση. Όχι βέβαια ότι ανακάλυψαν τον τροχό, -οι επιρροές τους από Burzum είναι έκδηλες- απλά βαδίζουν σε ένα δρόμο που άλλοτε ήταν πολύβουος και τώρα έχει χορταριάσει. Το άλμπουμ βγάζει μία νοσταλγία, μία μελαγχολία που δύσκολα βρίσκεις στις σύγχρονες ambient black κυκλοφορίες. Αναμένουμε σύντομα, μιας και ο ιθύνων νους είναι πολυγραφότατος,  την επόμενη δουλειά της μπάντας με μεγάλες προσδοκίες.

One-man black metal bands keep haunting us non-stop lately. From the Italian underground scene storms Chiral, the band of one -with no further personal info- individual. This independent, DIY release demonstrates once again the power of one. The four compositions consist of two long atmospheric, melodic songs and two 6 minute long, solely ambient. The song placement is ideal and harmonic. In “Gazing Light Eternity” the sound is very naturalistic and “warm”, I’d dare say, far from the cold, sharp as a blade, sound modern ambient bands seem to prefer nowadays. Horses for courses… The use of natural drums, the classic guitar and the weird synth sound contribute to this direction and mark this recording. Not that Chiral has broken ground, -Burzum influences are clearly evident here- it’s just that the path that the band walks used to be abuzz and now it’s deserted. The album surfaces feelings of nostalgia and melancholy which is hard to find in modern ambient black releases. We are looking forward to the next release, hopefully soon since the band’s mastermind is prolific.

fb page:

968total visits,3visits today