Celephaïs – Monad

Για πολλούς και διάφορους λόγους όλο και περισσότερο έλκουν το ενδιαφέρουν μου μπάντες που εκπροσωπούν σύγχρονες τάσεις του black metal. Οι Celephaïs ανήκουν στην παραφυάδα που ακούει στο όνομα post black και έχουμε φιλοξενήσει ήδη με τις αξιόλογες κυκλοφορίες από Rosk και  Heretoir. Το “Monad” φυσικά διαφέρει από τις κυκλοφορίες αυτές σε ένα βασικό δομικό στοιχείο, καθώς είναι instrumental. Τα κομμάτια είναι δομημένα με την πρόθεση να ανταμείψουν τον υπομονετικό ακροατή που θα δώσει το χρόνο που χρειάζεται στο ξετύλιγμα τους. Αργόσυρτα, επιμήκη και γεμάτα post/ambient ατμοσφαιρικά περάσματα με πανέμορφες κιθάρες και μία δόση doom metal. Είναι από αυτές τις κυκλοφορίες που σε κάνουν να θέλεις να πάρεις το αυτοκίνητο και να κάνεις ένα μικρό ταξίδι στο πλησιέστερο βουνό ακούγοντάς το. Η γλυκιά αυτή μελαγχολία διαταράσσεται ελάχιστα από σποραδικά ξεσπάσματα, με την μπάντα να διατρανώνει πως το black metal στοιχείο είναι ήσσονος σημασίας και λειτουργεί αμιγώς ως φορέας κορύφωσης της έντασης, σαν μία ξαφνική καταιγίδα σε ένα μέχρι πρότινος ειδυλλιακό τοπίο. Χωρίς δισταγμό αξίζει να ανακαλύψετε την αισθαντική και μεθυστική αυτή δουλειά του CLPHS (ναι, και οι Celephaïs είναι one man band!).

For many and various reasons, my interest in bands that are representing modern black metal tendencies broadens day by day. Celephaïs belong to the post-black genre, by which we have already presented the remarkable releases from Rosk and Heretoir. “Monad”, of course differs from these releases to a basic structural feature, as it is instrumental. The songs are structured with the intent to reward the patient listener for offering the time they need to unravel. Crafty, long and full of post / ambient atmospheric passages with beautiful guitars and a hint of doom metal. It is one of those releases that make you want to take the car and make a short trip to the nearest mountain listening to it. This sweet melancholy is scarcely disturbed by sporadic outbursts, with the band asseverating that the black metal element is of minor importance and serves purely as a form of peaking, like a sudden storm in a formerly idyllic landscape. No time for hesitations, it is clearly worth discovering CLPHS’s sensuous and intoxicating work (yes, Celephaïs is another one man band!).

fb page: https://www.facebook.com/Celepha%C3%AFs-580140312015931/

1015total visits,2visits today