Azusa – Heavy Yoke

Βλέποντας τα ονόματα των μελών της μπάντας που ακούει στο όνομα Azusa και πριν καν ακούσω νότα, είχα ήδη προδιατεθεί θετικά. David Husvik τύμπανα & Christer  Espevoll κιθάρα (Extol), Liam Wilson μπάσο (The Dillinger Escape Plan) και η Ελένη Ζαφειριάδου στα φωνητικά (Sea + Air). Πολλή εμπειρία και έμπνευση στα ονόματα αυτά, με εξαίρεση την ελληνικής καταγωγής τραγουδίστρια, η οποία ήταν πιθανόν και το μεγάλο στοίχημα εδώ, καθώς η συμμετοχή της σε μία indie/art pop μπάντα δεν αποτελούσε κανενός είδους εχέγγυο ότι θα τα βγάλει πέρα στο νέο της ρόλο. Ας ξεκινήσουμε από τη μουσική, όμως. Η dissonant συνθετική γραφή των Extol είναι παρούσα και εδώ, με αρκετά μεγαλύτερη δόση αντισυμβατικότητας θα μπορούσε κανείς να πει. Ασταμάτητες οι εναλλαγές ρυθμών και riff… Thrash, groove, post-hardcore, progressive. Όλα παίζουν… Η τεχνική στα τύμπανα και τη μπασογραμμή είναι σε δυσθεώρητα ύψη, μιλάμε για μουσικούς που δεν έχουν να ζηλέψουν σε τίποτα και τους πιο βιρτουόζους progressive μπαντών. Και φτάνουμε στα φωνητικά που όχι μόνο δεν προβληματίζουν, αλλά δένουν άψογα με τον αντισυμβατικό χαρακτήρα του όλου εγχειρήματος. Στις πιο μελωδικές στιγμές έχουν μία έντονη 90ς alternative / shoegaze χροιά, ενώ όταν πατάει γκάζι βαδίζει στα μονοπάτια του post hardcore/screamo. Η αλληλοσυμπλήρωση των δύο είναι απολύτως αρμονική και ισορροπημένη. Σίγουρα κάτι πολύ ενδιαφέρον έχει ξεκινήσει με τους Azusa. Το “Heavy Yoke” αξίζει την προσοχή όσων ενδιαφέρονται για τις νέες τάσεις του ευρύτερου extreme χώρου.

Reading the names of Azusa’s band-members and before I even heard a note of the album, I was already positively predisposed. David Husvik on the drums & Christer Espevoll on the guitar (Extol), Liam Wilson on the bass (The Dillinger Escape Plan) and Eleni Zaphiriadou on vocals (Sea + Air) – so much experience and inspiration lies behind these names, with the exception of the Greek-originating singer, which was probably some kind of a “bet” here, as her participation in an indie / art pop band was not able to guarantee that she would manage to pull through this task. Let’s start with the music, though. The dissonant rhythm-producing we witnessed in Extol is present here as well, with a much higher dose of unconventionality, one could say. Non-stop shifts of riffs, rhythms and moods are evident throughout the whole recording. Thrash, groove, post-hardcore, progressive. Everything is on… The technique on the drums and the bass line is at a mountain-high level, we are talking about musicians who have nothing to envy even from the most prominent progressive bands. Let’s get to the vocals, that not only do not let us down, but they fit perfectly with the unconventional character of the whole record. In their most melodic moments, they have a strong 90s alternate/shoegaze tone, and when they become more brutal they are entering the field of post-hardcore/screamo. The complementation of each other is perfectly harmonious and balanced. Unquestionably Azusa made a very interesting debut. “Heavy Yoke” deserves the attention of those interested in the new trends of the “broader” extreme music area.   

fb page:

2111total visits,1visits today