Automaton – Talos


Οι Automaton κυκλοφόρησαν το “Talos” πριν μερικές μέρες και μεθαύριο ανοίγουν τη συναυλία των YOB στην Αθήνα. Το λες και «οργασμό» δραστηριότητας όλο αυτό…. To “Talos” πραγματεύεται στιχουργικά το ξύπνημα του μυθικού χάλκινου ανθρωπόμορφου γίγαντα που (κατά την πιο γνωστή εκδοχή) είχε δημιουργήσει ο Ήφαιστος και είχε χαρίσει στο βασιλιά Μίνωα, με σκοπό να γίνει ο άγρυπνος φύλακας των ακτών της Κρήτης (κατά μία άλλη εκδοχή ήταν επιφορτισμένος της τηρήσεως των νόμων από τους ίδιους τους κατοίκους του νησιού). Η θεματολογία του άλμπουμ με ταξίδεψε στην παιδική μου ηλικία, όταν και είχα διαβάσει το μυθιστόρημα “Τάλως” του Στυλιανού Μωϋσείδη, αρκετά παραπλήσιας θεματολογίας. Το εναρκτήριο κομμάτι “Trapped In Darkness” μας δείχνει κατευθείαν ότι μάλλον δεν υπήρχε καλύτερη επιλογή για opening act από τους Αθηναίους, καθώς οι ομοιότητες με τους YOB είναι εμφανείς. Μιλάμε και για κομματάρα, όμως! Ο Talos ξυπνά από το λήθαργο του και βγαίνει στην επιφάνεια της γης. Συνέχεια με το ατμοσφαιρικό, ακόμη και drone-like, “Giant of Steel” και το έχον σχεδόν μορφή εμβατηρίου “Automaton Marching”, αμφότερα ορχηστρικά. Το “Talos Awakens” ολοκληρώνει την τριάδα κομματιών όπου περιγράφεται η επαφή του «ανδροειδούς» με την εξοργιστική βία και την αδικία της σύγχρονης πραγματικότητας. Δε γίνεται ξεκάθαρο σε ποια εποχή βρισκόμαστε, αλλά, και με βάση το sample της ομιλίας του Χίτλερ που ακούγεται στο “Giant of Steel”, θα μου άρεσε η εκδοχή ότι βρισκόμαστε στο 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Στο κομμάτι “Talos Awakens”, λοιπόν, η μουσική παίρνει μία ενδιαφέρουσα τροπή, εισάγοντας στοιχεία από τη μουσική παράδοση της Κρήτης (και πιο συγκεκριμένα από τη σύγχρονη εκδοχή της, όπως αυτή εκφράζεται από τον Ψαραντώνη). Οι στίχοι, επίσης, είναι στα ελληνικά για πρώτη φορά, δένοντας «άψογα» με τη μουσική. “The Punisher” και επιστρέφουμε πάλι σε αμιγώς sludge μονοπάτια, με την επιθετικότητα της μουσικής να συμβαδίζει με τους στίχους. Ο Τάλως έχει πια πάρει την κατάσταση στα χέρια του, «αποκόπτοντας το κεφάλι από το σώμα με μία απλή κίνηση των δακτύλων, σα να σπάει ένα σπίρτο». Φτάνουμε στο “Submerged Again”. Ο γίγαντας, πιθανώς απογοητευμένος από την γενικευμένη σαπίλα του κόσμου, ίσως και την αδυναμία του να ξεχωρίσει το καλό από το κακό στους ανθρώπους, επιστρέφει στον τάφο του. Η μουσική είναι φυσικά ατμοσφαιρική, τελετουργική, συνοδεύοντας το γίγαντα στην (τελευταία;) κατοικία του.  Φτάσαμε αισίως στο “Epilogue”, όπου η ακουστική κιθάρα αποχαιρετά τον Τάλω.
Συνοψίζοντας, εδώ έχουμε να κάνουμε μία concept δουλειά, όπως προαναφέραμε. Οι concept δίσκοι έχουν την ιδιαιτερότητα ότι πρέπει να διηγηθούν μία ιστορία με μουσικούς όρους. Πάντα είναι δύσκολο ως εγχείρημα, αλλά όταν επιτυγχάνει το στόχο του είναι πολύ επιβραβευτικό, καθώς σε ταξιδεύει στον κόσμο που περιγράφει. Οι Automaton νομίζω ότι έχουν πετύχει απόλυτα να δημιουργήσουν έναν δίσκο που συνοδεύει άψογα την ιστορία που διηγούνται και να δημιουργήσουν δυνατές εικόνες στο μυαλό, συνοδευόμενες άψογα από την αντίστοιχη μουσική. Αξίζουν το χρόνο σας , αναμφίβολα… 

Automaton released “Talos” a few days ago and will open the YOB concert in Athens the day after tomorrow. Well, I guess it will be a busy week for these guys… “Talos” is a concept album that deals with the awakening of the mythical copper man-giant that Hephaestus had created (in the most famous version of the myth) and given to King Minoas in order to become the watchful guardian of the coasts of Crete (in another version he was in charge of the inhabitant’s of the island compliance with the laws). The lyrical theme of the album took me to back my childhood, when I had read the novel “Talos” by Stylianos Moiseidis, which had the same scenario, more or less. The opening track “Trapped In Darkness” showcases that there was probably no better choice for an opening act to YOB than the Athenians, as the similarities with YOB are obvious. This is quite an awesome song! Talos wakes up from his lethargy and emerges to the surface of the earth. The recording is continuing with the atmospheric, even drone-like song “Giant of Steel,” and the almost march-like “Automaton Marching”, both orchestral. “Talos Awakens” completes the trio of tracks describing the “Android’s” contact with the outrageous violence and injustice of modern reality. It’s not clear at what exact time we are, but, on the basis of Hitler’s speech sample on “Giant of Steel”, I would have liked the version where the scenery is set during Second World War. In the song “Talos Awakens” music is taking an interesting turn, introducing elements from the musical tradition of Crete (and more specifically from its modern version, as expressed by Psarantonis). The lyrics are also in Greek for the first time, binding “perfectly” with the music. On with the song “The Punisher” and we return back to purely sludge paths, with the aggressiveness of music teaming up with the lyrics. Talos has already taken the situation in his hands, “cutting off heads from bodies with a simple finger twitch, like breaking a match”. We arrive at “Submerged Again”. The giant, probably disappointed by the generalized stench of the world, and perhaps his inability to separate good from evil in people, returns to his grave. The music is -as expected- atmospheric, ritualistic, accompanying the giant in his (last?) residence. We have reached “Epilogue”, where the acoustic guitar bids farewell to Talos.
Summarizing, “Talos” is, as mentioned, a concept album. Concept albums have the particularity of having to tell a story in musical terms. It is always difficult as a feat, but when it achieves its goal is very rewarding, taking you on an imaginary journey to the world it describes. Automaton, in my opinion, has managed to create a record that perfectly accompanies the story the band is telling and portraying powerful images, which match perfectly with the music. This in indisputably worth at least a spin…  

fb page: https://www.facebook.com/Automaton.Athens/

2846total visits,4visits today