Arkhtinn – V


 

 

Η ταυτότητα των μελών της μπάντας είναι επτασφράγιστο μυστικό και αν πάρουμε τοις μετρητοίς την ατάκα της δισκογραφική τους Fallen Empire Records που τους χαρακτηρίζει λιτά ως “an entity from the North” ίσως να πρόκειται για μία ακόμα one man band. Η εμμονή της μπάντας να κυκλοφορεί νέο υλικό, το οποίο πριν από το “V” δεν με είχε ενθουσιάσει ιδιαίτερα,  κάθε λίγους μήνες με οδήγησε στην υποψία ότι οι Arkhtinn έδειχναν μία αδικαιολόγητη (κατ’ εμέ) έμφαση στην ποσότητα εις βάρος της ποιότητας. Το πέμπτο demo τους ωστόσο ανέτρεψε την κατάσταση. Το πρώτο, εικοσάλεπτο, ambient, space black κομμάτι είναι το ιδανικό μουσικό υπόβαθρο σε ένα διαστημικό ταξίδι μέσα από καταιγίδες ιόντων, βαρυτικές καταρρεύσεις άστρων, και πλανητικές συγκρούσεις. Ο ήχος τους παραπέμπει φυσικά στους μέντορές τους Darkspace, αν και τόσο ογκώδης και πλούσια παραγωγή δεν έχει απαντηθεί σε δουλειές των Ελβετών. Το δεύτερο, επίσης 20λεπτο αμιγώς ambient κομμάτι αντικατοπτρίζει πλήρως το θανάσιμο ψύχος του μαύρου κενού διαστήματος. Θα θεωρούσα ιδανικό αν στην επόμενη δουλειά τους οι Arkhtinn αποφάσιζαν να «μπλέξουν» τις δύο αυτές κατευθύνσεις μέσα στα κομμάτια τους χωρίς να τις διαχωρίζουν. Η καλύτερη δουλειά τους με διαφορά…

The identity of the band members is a solid secret so far and if we jump into assumptions based on the quote by their label “Fallen Empire Records”, which describes the band as “an entity from the North”, maybe Arkhtinn is another one man band. The band’s persistence on releasing new material, which before “V” I didn’t greet with much enthusiasm, every few months led me to think that Arkhtinn displayed an unjustified (in my book) emphasis on quantity at the expense of quality. Their fifth demo, however, overturned the situation. The first, twenty-minute, ambient, space black track is the ideal musical background on a space trip through ion storms, gravitational collapses and planetary collisions. The band’s sound is of course influenced by the mentors Darkspace, although such a rich with volume production has not been answered in the Swiss’ work. The second, also 20-minute, pure ambient piece fully reflects the deadly cold of the blank space. I would find it ideal if, in their next job, Arkhtinn decided to combine these two directions in their tracks without separating them. For now, this is their best work by far …

888total visits,1visits today