Andavald – Undir Skyggðarhaldi

Από την εντυπωσιακή, παγωμένη Ισλανδία μας έρχονται τα τελευταία χρόνια πολλές black κυκλοφορίες. Αν και αποτελώ σίγουρα μειοψηφία, τίποτα από ότι κυκλοφόρησε το 2018 και 2019 στη σκηνή δεν μου άρεσε ιδιαίτερα, καθώς θεωρώ ότι η orthodox, dissonant black metal λογική και ηχητική ταύτιση που έχει επικρατήσει καθιστά τις κυκλοφορίες κάπως προβλέψιμες. Οι Andavald ξεφεύγουν από το momentum της σκηνής τους και μας παρουσιάζουν κάτι διαφορετικό. Αν και είναι πολύ ιδιόρρυθμο για να ανήκει σε αυτή την κατηγορία, οφείλω να το κατατάξω στο depressive black metal. Και ο λόγος απλός…. Είναι εμφανές ότι οι Andavald μέσω της μουσικής τους προσπαθούν να ανασύρουν από τα μέσα μας συναισθήματα απόγνωσης και απελπισίας. Τα «θεατρικά» φωνητικά με τις κραυγές απελπισίας τους, οι χαμηλοκουρδισμένες κιθάρες που θρηνούν κι αυτές και οι αργοί ρυθμοί στα τύμπανα – είναι όλοι ταγμένοι σε αυτό το σκοπό. Αν και ο ήχος και το στυλ της μπάντας είναι θαυμάσια, μία τάση επανάληψης στα μοτίβα χαλάει λίγο το τελικό αποτέλεσμα και έτσι δεν μπορούμε να μιλήσουμε για αριστούργημα. Οι Andavald  θα είναι, πάντως, αναμφίβολα από τις μπάντες που θα παρακολουθούμε στο μέλλον.  

In the last decade we have received many black metal releases from the impressive and frozen Iceland. Although I am definitely a minority, I did not get excited with any album by the scene in 2018 and 2019, as I believe the orthodox, dissonant black metal motif and sound identity that has prevailed makes the releases somewhat predictable. Andavald break through the “momentum” of their scene and offer us something different. Although it is very peculiar to belong to this category, I have to rank it in the depressive black metal genre. And the reason is simple… It is obvious that Andavald through their music try to induce to us feelings of sorrow and despair. The “theatrical” vocals with their cries of despair, the low-tuned guitars who mourn too and the slow paced drums – are all set to this end. Although the sound and style of the band is wonderful, a repetition of patterns slightly spoils the final result and so I cannot characterize the album a masterpiece. Andavald will undoubtedly be one of the bands we’ll be watching closely in the future.

1760total visits,13visits today