Alunah – Solennial


Ήρθε η ώρα για το μηνιαίο ραντεβού μας με μία groovy κυκλοφορία που θα χαλαρώσει λίγο το κλίμα μαυρίλας που έχει τη μερίδα του λέοντος στις παρουσιάσεις. Δε θα μπω σε αναλυτικές διαδικασίες σύγκρισης με παλιότερες κυκλοφορίες της μπάντας, απλά θα αναφέρω ότι είναι τουλάχιστον εξίσου ποιοτικές με το “Solennial”, αρκετά πιο heavy και πως η ηχητική εξέλιξη της μπάντας θυμίζει πολύ αυτή των Witchcraft. Στο νέο αυτό δίσκο οι Alunah μας παρουσιάζουν την πιο uptempo και feelgood δουλειά τους. Αν και τοποθετούνται στα ευρύτερα πλαίσια του doom, δεν έχουν καμία διάθεση να μας μαυρίσουν την ψυχή. Η αιθέρια φωνή της Sophie Day είναι τόσο απλή και ταυτόχρονα τόσο οικεία… η χροιά της, χωρίς να βρίσκεται πολύ μακριά από το στάνταρ των σύγχρονων occult rock μπαντών με γυναικεία φωνητικά, θυμίζει έντονα 90ς brit pop/shoegaze! Οι Alunah πατάνε σε απλές, Sabbathικές συγχορδίες στις κιθάρες  και μερικές lead που θυμίζουν έντονα Paradise Lost. Γενικά, τα όργανα μοιάζουν να έχουν συνοδευτικό ρόλο. Όλο το παιχνίδι γίνεται με τις μελωδικές γραμμές των φωνητικών. Στα συν και η ενδιαφέρουσα διασκευή στο “A Forest” των Cure.

The alarm clock rang for our monthly date with a groovy release that will take the edge off from all the previous “bleak” album presentations. I will not get into comparisons with older releases from the band, Ι will just mention that they were at least as good as “Solennial”, quite heavier and that the evolvement in the band’s sound is similar to Witchcraft. In this new album Alunah displays its most uptempo and feelgood side. Even though we must place it on the “doom” genre, the band has no intention at all of bringing us down with its music. Sophie Day’s ethereal voice is so simple so familiar sounding…it’s tone, without being far away from the standards of modern occult rock bands with female singers, it reminds us of 90s brit pop/shoegaze vocals! Alunah is based on simple structured, Sabbathian guitar chords and some leads which are reminiscent of Paradise Lost’s sound. Generally speaking, the instruments seem to play a supporting role, while the melodic vocal lines seem to hold the key role. As a plus, we must mention the interesting cover in Cure’s “A Forest”.

fb page: https://www.facebook.com/alunah.doom/?fref=ts

1150total visits,1visits today