Akantha – Baptism in Physical Analects | Apocalyptic Psalms


Η ομορφιά της απλότητας. Με αυτή τη μικρή πρόταση θα μπορούσα να αποδώσω την ατμόσφαιρα των δίσκων των Akantha που παρουσιάζουμε σήμερα… Από την ίδια την μπάντα πληροφορούμαστε ότι υπάρχει από το 2002, αλλά έχει ηχογραφήσει μόλις ένα demo πίσω στο 2003. 16 χρόνια αργότερα φαίνεται όμως πως το νερό μπήκε στο αυλάκι. Για κάποιο λόγο μου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι όλα τα κομμάτια και των δύο δίσκων γράφτηκαν μέσα στο 2018 – θα στοιχημάτιζα ότι είναι αρκετά παλιό υλικό. Αυτό είναι πολύ καλό πάντως – δείχνει ότι οι Akantha είναι σε συνθετική φόρμα σήμερα και μπορεί ήδη να συνθέτουν νέο υλικό. Στη μουσική των Akantha υπάρχει μία έντονη αύρα από Judas Iscariot. Αυτό όπως αρκετοί από εσάς θα καταλάβατε σημαίνει υποχρεωτικά «πρωτόγονη» παραγωγή όσο πρέπει, αρκετή επαναληψιμότητα στο μοτίβο του χτισίματος των κομματιών, αρκετή επιμονή στις γρήγορες ταχύτητες, αδιαφορία για οτιδήποτε σύγχρονο και νέο και σταθερά crude feeling. Η μουσική τους είναι απόλυτα riff-depended – χωρίς riffάρες δεν είχε ελπίδα να μου τραβήξει το ενδιαφέρον. Ευτυχώς οι Καρδιτσιώτες έχουν όντως riffάρες και μαζί με αυτές έχουν και πολύ καλά τύμπανα και φωνητικά. Οι φίλοι του παλιομοδίτικού, μινιμαλιστικού και αφτιασίδωτου black metal σπεύστε. Αξίζει να υπάρξει κυκλοφορία και σε φυσική μορφή (προς το παρόν μπορείτε να τα κατεβάσετε μόνο ψηφιακά) και φυσικά σας παροτρύνω να τα στηρίξετε, Karditsa did it again!!!

The beauty of simplicity. This little sentence attributes in my opinion the atmosphere of the albums by Akantha, which we are presenting today… From the band itself we are informed that it has been formed in 2002, but it had recorded lust one demo back in 2003. 16 years later, however, it seems that there’s water under the bridge. For some reason I am impressed by the fact that all the tracks of both recordings were written in 2018 – I would bet that it is quite old material. This is very positive though – it shows that Akantha is on fire today and probably already compose new material. In Akantha’s music there is an intense Judas Iscariot vibe. This, as some of you understand, means “primitive” production as much as it should, enough repeatability in the pattern of song construction, persistence on fast tempo, indifference to anything modern and new, and a constant feeling of crudeness. Their music is totally riff-dependent – without huge riffing it had no hope of attracting me. Luckily, the lads from Karditsa have huge riffs indeed and along with them they have very good drums and vocals. The enthousiasts of old-fashioned, minimalistic and unadorned black metal should invest in this band. This material deserves a physical release (you can only download them digitally for the time being) and, of course, I urge you to support them, Karditsa did it again!!!

fb page: https://www.facebook.com/akanthabandofficial/

 

6075total visits,6visits today