2018: 40 more records worth listening to (part VI)


Αντί λίστας με τα «καλύτερα» του 2018 θα ανεβάσω 40 ακόμη δίσκους που μου κέντρισαν το ενδιαφέρον τη χρονιά που μας πέρασε. Ποικιλόμορφοι μουσικά δίσκοι – σε αλφαβητική σειρά – 8 πεντάδες μέχρι να τελειώσει to 2018.

 

Instead of a list with 2018’s “best” records I’ll be posting 40 more recordings that I enjoyed this year. Diverse musical styles – in alphabetical order – in 8 groups of five till the end of 2018.

 

 

26} Reformat – The Singularity (Electronic progressive post)

Αυτή την μπάντα, όπως και αρκετές άλλες που θα παρουσιαστούν αργότερα, την ανακάλυψα σε μία από τις πολλές λίστες που κυκλοφορούν εσχάτως στο διαδίκτυο από περιοδικά και μουσικόφιλους. Οι Βρετανοί έχουν φτιάξει ένα υβρίδιο ηλεκτρονικής μουσικής με progressive και post rock που, μεταξύ άλλων, θυμίζει God Is An Astronaut και Juno Reactor. Ενδιαφέρον ντεμπούτο αν και πιστεύω ότι η μπάντα χρειάζεται να προσθέσει το στοιχείο της έκπληξης στις συνθέσεις τους. Με την συνθετική ωρίμανσή τους και μία πιο στιβαρή παραγωγή πιστεύω ότι στο μέλλον θα δείξουν κάτι ακόμη καλύτερο.  I discovered this band, as well as several others that will be presented later, in one of the many lists that lately “flow” on the Internet by magazines and music lovers. The British have made a hybrid of electronic music with progressive and post-rock that, among others, reminded me of God Is An Astronaut and Juno Reactor. Interesting debut though I think the band needs to add the element of surprise to their compositions. With their synthetic maturity and a more solid production, I believe that in the future they will showcase something even better.

27} Rota Fortunae – Solstice (Folk | Neoclassical)

Ένα πολύ «χειμωνιάτικο» άκουσμα μας προσφέρουν οι Rota Fortunae με το “Solstice”. Θα έλεγα ότι, κρίνοντας από το πόσο μελαγχολική είναι η μουσική και από τους τίτλους των κομματιών (“Hibernal”, “Midwinter Nights”) ότι αναφέρονται στο χειμερινό ηλιοστάσιο και στον προσωρινό «θάνατο» της φύσης που θα αναστηθεί ξανά μετά από μερικούς μήνες. Για πολλοστή φορά αδυνατώ να κατανοήσω γιατί τόσο όμορφη folk/neoclassical μουσική τυγχάνει ελάχιστης προβολής.

With “Solstice”, quite a “winterly” recording is offered to us by Rota Fortunae. I would say that, judging from how melancholic the music and the titles of the songs (“Hibernal” and “Midwinter Nights”), they refer to the winter solstice and the temporary “death” of nature that will rise again after a few months. Once again I cannot understand why such beautiful folk/neoclassical music meets so little promotion.  

28} Sammal – Suuliekki (Progressive | Psychedelic rock)

Για τη Svart Records έχω ξαναγράψει το πόσο ψηλά βρίσκεται στην εκτίμησή μου. Τους Sammal τους ανακάλυψα πριν λίγες μέρες και στα πεταχτά και τους τρεις δίσκους τους. Αν και το “Suuliekki” είναι το πιο uptempo, άμεσο, πιασάρικο και λιγότερο progressive από τις κυκλοφορίες τους (κάτι που πιθανών να απογοήτευσε μερίδα των ακροατών), προσωπικά τον βρήκα τον πιο απολαυστικό από τις δημιουργίες τους. Θεωρώ πως η Φινλανδική γλώσσα (αν και φυσικά δεν καταλαβαίνω γρι από τους στίχους) έχει έντονη «μουσικότητα¨ και δεν κουράζει σε καμία περίπτωση. Ακούστε το.

I have written before just how much I appreciate Svart Records. I discovered Sammal a few days ago and I managed to spin all three of their records once or twice. Even though “Suuliekki” is the most uptempo, direct and “catchy” record they’ve made (this might have let down a part of their fans), still I found it to be their most enjoyable. I think that the Finnish language (even if I understand zero of the lyrics) has a vivid “musicality” embedded and is not tiresome at all. You should listen to this…  

29} Sepulcher – Panoptic Horror (Thrash | Death metal)

Με το χαρακτηριστικό ήχο Νορβηγικών μπαντών όπως Obliteration, Condor, Nekromantheon, αλλά και των γειτόνων Morbus Chron (δεν είχα χρόνο να τσεκάρω αν αυτό έχει να κάνει και με το στούντιο ηχογραφήσεων ή τον παραγωγό). Τα φωνητικά είναι αμιγώς thrash, η δε μουσική ένα κράμα death/thrash με μερικές crust black πινελιές. Θαυμάσιο το εξώφυλλο. Πρώτη μου επαφή με την Edged Circle Productions (σιγά-σιγά θα τσεκάρω κι άλλες μπάντες της), η οποία μου αφήνει μία αίσθηση ότι θα μας απασχολεί συχνά. To “Panoptic Horror” είναι από τις καλύτερες thrash/death κυκλοφορίες για το 2018.  

With the distinctive sound of Norwegian bands such as Obliteration, Condor, Nekromantheon, and the neighbors Morbus Chron (I did not have time to check if this has to do with the recording studio or the producer). The vocals are purely “thrashy”, and the music is a death/thrash mix with some crust black touches. The album cover is wonderful. This is my first contact with Edged Circle Productions (I will check out other bands by the label later) and I have a hunch that it’ll bring more good stuff in the future. “Panoptic Horror” is one of the best thrash/death releases for 2018.

30} Solar Temple – Fertile Descent (Atmospheric post black)

Οι Ολλανδοί Solar Temple είναι project δύο μουσικών με δυνατό βιογραφικό (Fluisteraars, Galg, Iskandr, Turia – το ). Υποθέτω ότι το “Fertile Descent” δημιουργήθηκε για να καλύψει ανησυχίες που εκτείνονται ένα ελαφρώς διαφορετικό φάσμα του ευρύτερου black metal. Εδώ, λοιπόν, ακούμε atmospheric, post black και ενίοτε blackgaze. Περίεργος ήχος, περίεργα φωνητικά και ατμόσφαιρα πότε απειλητική και πότε σαγηνευτική.

The Dutch Solar Temple is a project of two musicians with a strong biography (Fluisteraars, Galg, Iskandr, Turia). I guess “Fertile Descent” was created to cover the band-members’ need to play music in a slightly different aspect of black metal. Here, we listen to atmospheric, post black and sometimes blackgaze. Peculiar sound, strange vocals and atmosphere sometimes threatening and sometimes seductive…

2627total visits,13visits today