2018: 40 more records worth listening to (part III)


 

Αντί λίστας με τα «καλύτερα» του 2018 θα ανεβάσω 40 ακόμη δίσκους που μου κέντρισαν το ενδιαφέρον τη χρονιά που μας πέρασε. Ποικιλόμορφοι μουσικά δίσκοι – σε αλφαβητική σειρά – 8 πεντάδες μέχρι να τελειώσει to 2018.

Instead of a list with 2018’s “best” records I’ll be posting 40 more recordings that I enjoyed this year. Diverse musical styles – in alphabetical order – in 8 groups of five till the end of 2018.

 

 

11} Ectoplasma – Cavern of Foul Unbeings (Death Metal)

Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από την κυκλοφορία του δίσκου τούτου. Οι Αθηναίοι πέτυχαν να έχουν στο δίσκο τους τον απόλυτα old school death metal ήχο – για μία στιγμή απόρησα αν η μπάντα μπήκε σε χρονοκάψουλα και ηχογράφησε με το Scott Burns στο Morrisound. Αν οι Ectoplasma δεν είχαν και πολύ δυνατές συνθέσεις ή έμοιαζαν με κακή αντιγραφή μίας μπάντας (βλέπε Gruesome) τότε το αποτέλεσμα θα μπορούσε να εξελιχθεί σε παρωδία. Ωστόσο το “Cavern of Foul Unbeings” είναι ένας πολύ καλογραμμένος και καλοπαιγμένος ρετρόdeath δίσκος.

It’s been nearly a year since this album was released. The Athenians in this recording managed to capture a solid old school death metal sound – for one moment I was wondering if the band entered a time-capsule of some kind and recorded with Scott Burns at Morrisound. If Ectoplasma did not have very powerful compositions or sounded like a foul copycat of one band (like Gruesome) then the result could become a travesty. However, “Cavern of Foul Unbeings” is a very well-written and well-played retrodeath album. 

12} Emma Ruth Rundle – On Dark Horses (Indie Rock | Shoegaze)

Anna Von Hausswolff, Julia Holter, Chelsea Wolfe, Kristin Hayter και τώρα Emma Ruth Rundle. Αυτές οι τραγουδοποιοί που δημιούργησαν σχεδόν τα πάντα μόνες τους – τη σύνθεση, τη στιχουργία, την ενορχήστρωση,  πιθανότατα και το artwork των δίσκων τους – με άγγιξαν περισσότερο τα τελευταία δύο χρόνια. Το “On Dark Horses” έχει στοιχεία από indie rock, alternative, gothic, shoegaze, post rock, drone. Βασικά είναι σαν να ακούς μία εξίσου συναισθηματικά φορτισμένη, αλλά πιο ηλεκτρική και σκοτεινή, εκδοχή των Mazzy Star ή της Tori Amos. Φοβερή δουλειά.

Anna Von Hausswolff, Julia Holter, Chelsea Wolfe, Kristin Hayter and now Emma Ruth Rundle. These female songwriters who created almost everything on their own – the compositions, the lyrics, the orchestration, and probably the artwork of their albums – touched me the most in the last two years. “On Dark Horses” features indie rock, alternative, gothic, shoegaze, post rock, drone. Basically it’s like listening to an equally emotionally charged but more electric and dark version of Mazzy Star or Tori Amos. Amazing work.   

13} Heads. – Collider (Noise Rock | Grunge)

Άργησα πάρα πολύ να μπω στο πετσί αυτού του δίσκου. Στην πρώτη επαφή δεν μου έκανε «κλικ», αλλά πριν λίγες μέρες που επανήλθα ακούγοντάς το ήταν σαν να φωτίστηκε ξαφνικά ένα σκοτεινό δωμάτιο. Συμβαίνουν κι αυτά… Υποθέτω ότι οι  Γερμανοί είναι αυτό που οι Αμερικανοί ονομάζουν slow burner – χρειάζονται το χρόνο τους καθώς  οι συνθέσεις τους είναι κάπως ράθυμες σε ανάπτυξη. Υπάρχουν και στοιχεία grunge στη μουσική τους, καθιστώντας τους από τις ελάχιστες περιπτώσεις μπαντών που ασχολούνται με το (πάλαι ποτέ αγαπημένο) ιδίωμα.

It took me some time to dig into this album. In the first contact, I didn’t get any positive vibes, but a few days ago when I went back to listen to it, it was like suddenly a dark room was opened to the rays of the sun. These things can happen, I guess… So, the German band is what the Americans call a “slow burner”, its music requires time and a few spins, as the songs themselves are slow in developement. There are also some grunge elements in their music, rendering the band as one of the very few that deal with the (once-beloved) genre.

14} Holy Grove – II (Doom | Stoner Rock)

Το γεγονός ότι το “II” είναι σχεδόν αμιγώς προβλέψιμο δεν αναιρεί σε καμία περίπτωση την ικανότητά του να είναι απολαυστικό. Ναι, τα riff είναι πολυακουσμένα, αλλά η συνθετική ικανότητα της μπάντας είναι υψηλή, τα φωνητικά της Andrea Vidal πολύ όμορφα, τα σόλο της κιθάρας και τα τύμπανα δυναμίτης, το δε μπάσο ογκόλιθος.

The fact that “II” is almost entirely predictable does not in any way diminish its ability to be enjoyable. Yes, the same kind of riffs have been played many times before but the band’s composing capacity is high, Andrea Vidal’s vocals are very beautiful, the guitar solos and the drums are explosive and the bass heavy as a mountain.

15} Horrendous – Idol (Progressive Death)

Οκ, ο δίσκος είναι πολύ καλός, αλλά τρεις λόγοι με απέτρεψαν από το να τον παρουσιάσω νωρίτερα. Πρώτον, οι δύο προηγούμενοι δίσκοι της μπάντας μου άρεσαν περισσότερο, δεύτερον, θεώρησα την αποθέωση του “Idol” από τύπο και κοινό υπερβολική και τρίτον, περίμενα από την μπάντα να τολμήσει περισσότερα πραγματάκια εδώ. Δεν άλλαξε κάτι στις σκέψεις μου τώρα, απλά το “Idol” είναι αντικειμενικά ένας πολύ καλός progressive death metal δίσκος με απίστευτη πληθώρα riff, από μία μπάντα με τεράστιες τεχνικές αρετές, και θα ήταν εμπαθές να μην το συμπεριλάβω εδώ.

Ok, the record is very good, but three reasons prevented me from presenting it earlier. Firstly, I liked the band’s two previous albums more, secondly, I thought “Idol” received just too much praise by fans and critics, and third, I expected that the band would dare introduce some innovations here. My mind did not change, still, “Idol”, beyond my personal thoughts, is a very good progressive death metal album with an incredible amount of riffs, by a band with immense technical virtues, and it would be unjust not to include it here.

4801total visits,20visits today