2018: 40 more records worth listening to (part I)


 

Αντί λίστας με τα «καλύτερα» του 2018 θα ανεβάσω 40 ακόμη δίσκους που μου κέντρισαν το ενδιαφέρον τη χρονιά που μας πέρασε. Ποικιλόμορφοι μουσικά δίσκοι – σε αλφαβητική σειρά – 8 πεντάδες μέχρι να τελειώσει to 2018.

 

Instead of a list with 2018’s “best” records I’ll be posting 40 more recordings that I enjoyed last year. Diverse musical styles – in alphabetical order – in 8 groups of five till the end of 2018. 

 

1} A Forest of Stars – Grave Mounds and Grave Mistakes (Avantgarde Black Metal)

5ος δίσκος για τους συνεπέστατους Άγγλους. Συνθετικά πολυεπίπεδος δίσκος με πολλές ιδέες, πολλά φανταστικά ατμοσφαιρικά σημεία, αλλά και επιθετικότητα. Παρόν όπως πάντα το βιολί, σήμα κατατεθέν της μπάντας. Τα θεατρικά φωνητικά είναι μεν μοναδικά στο είδος τους, όμως η εξέλιξη της μουσικής της μπάντας τα κάνει να δείχνουν κάπως παρωχημένα.

The 5th record for the consistent Englishmen… This is a multi-layered recording with a plethora of ideas, many fantastic atmospheric parts, but also aggressiveness. The violin (the trademark of the band) is present, as always. The theatrical vocals are unique in the genre, but the evolution of their band’s music makes them sound a bit dated.

2} Aokigahara – Complete Suicide Manual (Depressive Ambient | Dungeon Synth)

Πρόκειται για μία κυκλοφορία του 2016, η οποία όμως κυκλοφόρησε πάλι μέσα στο 2018 με νέα επεξεργασία. Aokigahara ονομάζεται ένα δάσος στην Ιαπωνία στους πρόποδες του όρους Fuji το οποίο έχει γίνει γνωστό ως “Suicide Forest”, καθώς αποτελεί παγκοσμίως από τους πιο «δημοφιλείς» τόπους αυτοκτονιών. Η μουσική του δίσκου δένει με όλο το σκηνικό. Δεν έχω καμία πληροφορία για το δημιουργό πέραν του ότι είναι Γαλλικής καταγωγής.  

This is a 2016 release, but it was released again in 2018 with new editing. Aokigahara is the name of a forest in Japan at the foot of Mount Fuji, which has been known as the “Suicide Forest”, being one of the world’s most popular suicide sites. The music of the album blends with the whole scenery. I have no information about the creator – other than that he/she is French.

3} Burning Vow – Burning Vow (Doom | Sludge Metal)

Η πιο πρόσφατη κυκλοφορία (μόλις χθες βγήκε) που θα φιλοξενηθεί στην λίστα. Τα φωνητικά ακούγονται ταυτόχρονα  σύγχρονα και traditional (doom). Η μουσική είναι περισσότερο εστιασμένη σε sludge φόρμες. Δεν κατάφερα να βρω τίποτα και για δαύτους σε καμία ιντερνετική πλατφόρμα. Τα μέλη τους, πάντως, συμμετείχαν/συμμετέχουν στις παρακάτω μπάντες: Employed To Serve, Pariso, Harrowed, Group Of Man.

This is the most recent release (just yesterday’s) that will be hosted on this list. Vocals sound modern and traditional (doom) at the same time. The music is rather focused on sludge. I was not able to find any information for the band on any internet platform. Their members, however, participated / participate in the following bands: Employed To Serve, Pariso, Harrowed, Group Of Man.

4} Candy – Good to Feel (Hardcore Punk)

Εξουθενωτικό και πολύ «μεταλλικό» hardcore punk. Μικρό σε διάρκεια, παραδίδει ταχύρυθμα σεμινάρια επιθετικής και βίαιης μουσικής.  Αν και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί old school, ακούγεται πολύ φρέσκο.  Το γεγονός ότι πρόκειται για ντεμπούτο αφήνει μεγάλες προσδοκίες για το μέλλον.  

Exhausting and very “metallic” hardcore punk… Short in duration (makes sense), it delivers fast-paced seminars in aggressiveness and violence in music. Although it could be described as old school, it sounds very fresh. The fact that this is a debut leaves great promises for the future. 

5} Cataya – Firn (Instrumental Post Rock)

Κυκλοφόρησαν αρκετοί instrumental post δίσκοι φέτος (μερικοί πολύ καλοί), οπότε ο συναγωνισμός για τους Γερμανούς υπήρξε μεγάλος. Ωστόσο, αξίζει να τους ακούσετε – πρόκειται για μία αξιόλογη δουλειά. Οι full-tremolo κιθάρες προφέρουν μελωδίες με το κιλό, δημιουργώντας θαυμάσια «ηχοτοπία». Ακόμη και blastbeats έβαλαν οι αθεόφοβοι στα κομμάτια και μαντέψτε… δεν ακούγονται διόλου παράταιρα!  

There were a lot of instrumental post records released in 2018 (some of them pretty good), so, the competition for these Germans was pretty huge. Still, you should give this a spin – this is definitely a solid effort. The full-tremolo guitars offer sweet melodies by the dozen, creating amazing “soundscapes”. You can even find blast beats here – and guess what? They are nothing but out of place!

6464total visits,20visits today