Violet Cold – kOsmik

kOsmik by Violet Cold Σταθερά σε λιγότερο από χρόνο ο…

Σταθερά σε λιγότερο από χρόνο ο Emin Gyliyev κυκλοφορεί δίσκους με τους Violet Cold. Και σταθερά εμείς τους παρουσιάζουμε και έτσι αυτή είναι η τρίτη κυκλοφορία των VC που φιλοξενούμε. Μετά το τριπλό instrumental “Sommermorgen” οι VC επιστρέφουν στις συνθέσεις με τη χρήση φωνητικών, δηλαδή στις κραυγές του Emin (οι οποίες έχουν εμπλουτιστεί και με κάποιους brutal deathish γρυλισμούς) με κάποια λίγα σκόρπια γυναικεία φωνητικά. Ο δίσκος έχει στοιχεία και από το “Anomie” αλλά και τα “Sommermorgen”. Είναι πολύ μελωδικός με κάποιες εξαιρέσεις επιθετικότητας, αλλά δεν θα έλεγα ότι είναι τόσο “cheesy” όσο το “Anomie”. Γενικά οι συνθέσεις είναι οι πιο ώριμες που έχει παρουσιάσει το συγκρότημα, κατά τη γνώμη μου, και δείχνουν ότι μετά από ποικίλους πειραματισμούς με διάφορα στυλ (ακόμα και ηλεκτρονικής μουσικής) o Guliyev έχει κατασταλάξει στη μουσική που θα μας προσφέρουν οι Violet Cold. Νομίζω ότι ο ήχος τους είναι πλέον τόσο πολύ αναγνωρίσιμος και ξεχωριστός που θα ήταν λάθος οποιαδήποτε άλλη απόφαση. Όσοι γουστάρετε blackgaze προσέλθετε, οι traditional black metal fans μακριά κι αγαπημένοι.  

Emin Gyliyev is releasing discs with Violet Cold steadily in less than a year. And we are steadily presenting them and so this is the third Violet Cold release we host. After the instrumental triple record “Sommermorgen”, VC returns to songs with the use of vocals, meaning Emin’s screams (which have been enriched with the use of some brutal deathish growls) and some scarce female vocals. The album has hints from both “Anomie” and “Sommermorgen”. It is very melodic with some aggressive parts, but I would not say it is as “cheesy” as “Anomie”. Overall, the songwriting is the most mature that the band has displayed so far, and in my opinion it shows that after various experiments with different styles (even electronic music) Guliyev has settled on the style that Violet Cold will be playing. I think the band’s sound is so recognizable and distinct that any other decision would be wrong. Those who love blackgaze move forth, traditional black metal fans stay away.

fb page: https://www.facebook.com/VioletColdOfficial/

Read more

Omination – The New Golgotha Repvbliq

The New Golgotha Repvbliq by Omination Οι Omination ορίσει ως…

Οι Omination ορίσει ως έδρα την Τυνησία, ωστόσο όπως αντιλαμβανόμαστε τόσο από το όνομά του όσο και από τη γλώσσα που χρησιμοποιείται σε μερικά σημεία του “The New Golgotha Repvbliq”, το μοναδικό μέλος της μπάντας Fedor Kovalevsky πρέπει να κατάγεται από κάποια χώρα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Το 20λεπτο ομώνυμο κομμάτι ξεκινά ως μελωδικό funeral doom, ωστόσο σταδιακά δείχνει ίχνη doomdeath, φτάνονταςστην κορύφωση με ένα blastbeat ξέσπασμα, τελειώνοντας με πένθιμη ατμόσφαιρα, μία νεκρώσιμη ψαλμωδία. Το e.p. έχει πολλά highlights. Τα φωνητικά του Fedor που άλλοτε είναι οργισμένα και άλλοτε ψέλνουν, τα πλήκτρα με τον organ ήχο τους, τις πολύ μελωδικές κιθάρες. Τα προγραμματισμένα τύμπανα δεν ενοχλούν, ωστόσο σαν τον ήχο των φυσικών τυμπάνων δεν έχει… Αγαπημένο μου σημείο στο 13:47 με τον απίστευτο ρυθμό που σταδιακά κάνει tempo uplifting, πριν «σκάσει» το blastbeat. Από την αρχή μέχρι το τέλος, πάντως, η ατμόσφαιρα είναι θαυμάσια. Θα περιμένω εναγωνίως την επόμενη (ελπίζω full-length) κυκλοφορία του project.  

Omination band is based in Tunisia, but as I will guess from both his name and the language used in some parts of “The New Golgotha ​​Repvbliq,” the only member of the band, Fedor Kovalevsky, must originate from a country of the former Soviet Union. The 20-minute song begins as melodic funeral doom, but it gradually shows hints of doomdeath, reaching the climax with a blastbeat outburst and ending with a mournful atmosphere, a funeral chanting. The E.p. has many highlights. Fedor’s vocals that are at times angry, mournful or chanting, the keys with their organ sound, the melodic guitars… The programmed drums are quite good, still like the sound of natural drums is yet unmatched… My favorite part is at 13:47, with the incredible rhythm that gradually uplifts its tempo, before the blastbeat kicks in. From the beginning to the end, however, the atmosphere is wonderful. I will be waiting eagerly for the next (I hope full-length) release of the project.

fb page: https://www.facebook.com/ominationband/

Read more

Kever – Primordial Offerings

Primordial Offerings by Kever Το σώμα μας όταν πεινάει ή…

Το σώμα μας όταν πεινάει ή διψάει το «φωνάζει» προς τον εγκέφαλό μας. Μερικές φορές σε μερικούς από εμάς ο εγκέφαλος φωνάζει: «θέλω να ακούσω old school death metal ΤΩΡΑ». Αν ακούσατε τη φωνή αυτή και δεν θέλατε να ακούσετε για 1000στή φορά τους δίσκους των 90ς, οι Kever και η Dark Descend είναι εδώ με ένα πολύ δυνατό e.p. Το δε φοβερό, όπως διαπιστώνω αυτή τη στιγμή, είναι ότι μέσα στο 2019 είναι η τρίτη μπάντα από το Ισραήλ που παρουσιάζω, ενώ τα προηγούμενα 2 ½ χρόνια δεν είχα ανεβάσει καμία. Στο “Primordial Offerings” έχουμε ριφάρες, ωμά φωνητικά με ωραία χροιά, πολύ συμπαγή παραδοσιακό ήχο. Θα ήθελα λίγο γκάζι παραπάνω, καθώς η μπάντα βασίζεται σε μεσαίους ρυθμούς ( υπάρχουν αρκετά σημεία που φλερτάρουν με το doom). Τα 20 και κάτι λεπτά που διαρκεί η ηχογράφηση δεν ήταν αρκετά για να σβήσουν τη «δίψα» μου αλλά είναι φυσικά πολύ καλοδεχούμενα.  

When our body is thirsty or hungry it shouts to our brain. Sometimes to some of us the brain “shouts”: “I want to listen to old-school death metal NOW”. If you’ve heard that voice and you didn’t want to listen for the 1000th time to the 90s classics, Kever and Dark Descend is here with a solid e.p. The weird thing, as I just found out, is that, unintentionally, this is the third band from Israel that I present in 2019, while the last 2 and a half years I presented none. In “Primordial Offerings” one can listen to huge riffs, raw vocals with nice tone, vivid traditional sound. I’d say yes to some more speed, as the tempo is basically mid tempo (with some parts being close to doom). The 20something minutes the recording lasts are not enough to quench my thirst, still they are more than welcome.

fb page: https://www.facebook.com/Kever.Deathmetal/

Read more

Thirst Planet – The Essence

The Essence by Thirst Planet Το ντεμπούτο των Ισραηλινών Thirst…

Το ντεμπούτο των Ισραηλινών Thirst Planet κοντεύει να κλείσει ένα χρόνο που κυκλοφόρησε. Κάλιο αργά παρά ποτέ για να το παρουσιάσουμε. Σε ένα χρόνο κυλά πολύ νερό στο αυλάκι, οπότε το line-up έχει αλλάξει καθώς ο μπασίστας και τραγουδιστής Leonid δε βρίσκεται πια στην μπάντα. Κρίμα, μου άρεσε το χρώμα της φωνής του πολύ, όμως η ζωή συνεχίζεται… Λοιπόν, ο δίσκος πότε γίνεται αρκετά βαρύς αγγίζοντας το heavy/doom και πότε στρέφεται στο πιο «χαλαρό»  desert/stoner rock. Έχει ρυθμό, έχει μελωδία στις lead και δυνατά riff στις ρυθμικές, έχει αρκετά σημεία που η ατμόσφαιρα γίνεται ψυχεδελική, έχει ενδιαφέρουσα ανάπτυξη των κομματιών. Ακόμη και τα samples ταινιών που έχουν βάλει (αναγνώρισα τον μονόλογο του Frank Langella από την «Ένατη Πύλη» του Πολάνσκι στο “The Essence”) «κολλάνε» όμορφα με τη μουσική. Μόνη μου ένσταση η υπερβολικά «γυαλισμένη» παραγωγή – θα μου άρεσε μία πιο raw προσέγγιση. Σε γενικές γραμμές το “The Essence” είναι μία πολύ καλή πρόταση για τους θιασώτες του stoner doom/rock.

The debut album by the Israeli band Thirst Planet has been released almost a year ago. Better late than ever for us to present it… A year is a considerable period of time so some things have changed in the band. The line –up is different as bassist/singer Leonid has left the band. Pity – I really like the tone of his voice. Life goes on, though. So, the record’s sound is sometimes quite massive reaching heavy/doom territory and sometimes pretty “feelgood”, playing desert/stoner rhythms. “The Essence” has groove, it has melody on the lead guitar and solid riffing on the rhythm guitar, it has some parts where psychedelia prevails and interesting song-structure. Even the movie samples placed in various parts are quite effective (I managed to recognize the monologue by Frank Langella from Polanski’s “Ninth Gate” in the song “The Essence”). The only thing I didn’t dig enough is the production, which imo is quite over-polished – I’d go with a more raw sound. All in all, “The Essence” is highly recommended to fans of stoner doom/rock.

fb page: https://www.facebook.com/Thirst.Planet/

Read more

Caldera – Tephra | Ulaan Passerine – New Evening

Tephra by Caldera Αρχικά, αν θέλετε να ακούσετε δίσκο από…

Αρχικά, αν θέλετε να ακούσετε δίσκο από την αρχή πατήστε στο πρώτο κομμάτι “Nunavut”, γιατί ο bc player θα σας στείλει στο τελευταίο “Derelict”. Λοιπόν, πρώτη μου επαφή με τους Αθηναίους, δεν έτυχε να τους δω κάπου και είναι και το ντεμπούτο τους. Post-metal έχουμε εδώ, χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις και με σαφείς αναφορές σε κλασσικούς του είδους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι αξιόλογο. Οι Caldera έχουν πολύ καλό ήχο, προϊόν δουλειάς του Διογένη Κυρατζόγλου στο Piper Studio. Στις lead έχουν τον ήχο-σήμα κατατεθέν των πολυάριθμων πεταλιέρων που χρησιμοποιούν οι post μπάντες, ενώ η παραμόρφωση των κιθάρων (αλλά και του μπάσου) είναι αρκετά ογκώδης ώστε να τους κατατάξει στο post metal (και όχι rock). Οι συνθέσεις τους είναι καλοδουλεμένες, η μπάντα παίρνει τον χρόνο της για να αναπτύξει τα θέματά της υπομονετικά διαστέλλοντας τη διάρκεια των κομματιών αρκετά. Μου άρεσε η, άλλοτε διακριτική και άλλοτε δεσπόζουσα, χρήση των πλήκτρων. Θα αδράξω όποια ευκαιρία μου παρουσιαστεί να τους δω ζωντανά – το υλικό τους ενδείκνυται για πολύ δυνατές ζωντανές εμφανίσεις. Πολύ καλό ντεμπούτο και name your price download (κάντε την κίνηση σας…).  

First, if you want to listen to the recording from the beginning, press play on the first song “Nunavut”, because the bc player will send you to the last one “Derelict”. Well, this is my first contact with the Athenians, as I did not yet get the opportunity to see them play live and as this is their debut album. Post-metal is what we have here, without any surprises and with clear references to classics of the genre, not that this means that the album is not worthwhile. Caldera has crafted a very good sound, a production by Diogenes Kyratzoglou at Piper Studio. The lead guitar has the distinctive sound of the numerous pedals used by most post bands, while the guitar (and the bass) distortion is massive enough to put them in my post metal (and not rock) listing. Their compositions are well-developed, the band takes its time to build its themes patiently, expanding the length of the songs quite a lot. I liked the, sometimes discreet and sometimes dominant, use of the keys. I’ll seize whatever opportunity I get to see them play live – their material is suitable for very vivid live performances. So, this is a very good debut. The band offers a “name your price” download (so go ahead now and get this…).

fb page: https://www.facebook.com/calderagr/

Μία εντελώς διαφορετική περίπτωση του ευρύτερου post/drone χώρου τώρα. Οι Ulaan Passerine  είναι το one man project του Steven R. Smith. Από το λίγο που άκουσα παλιότερες κυκλοφορίες του project (έχει και πάρα πολλές – 5 full length σε 6 χρόνια!) έφτασα στο συμπέρασμα ότι ο μουσικός αυτός δημιουργεί άλμπουμ που εστιάζουν στη δημιουργία συναισθηματικά φορτισμένων μουσικών αποσπασμάτων που θα κατορθώσουν να σε «ταξιδέψουν». Ακούγοντας την μουσική του έπιασα τον εαυτό μου να ονειροπολεί ακατάπαυστα. Ο Steven χρησιμοποιεί μία απίστευτα ευρεία γκάμα μουσικών οργάνων. Στο “New Evening” αναφέρονται τα εξής: briefcase guitar, spike fiddle, spike cello, hurdy gurdy, baritone psaltery, mandolute, springs, bicycle wheel, necklace beads, Tibetan prayer bowl. Φυσικά, δεν τα γνωρίζω όλα. Ο τρόπος που συνθέτει, επίσης, δεν έχει κανένα στεγανό σε ότι αφορά τη δομή. Μοιάζει σαν να βγαίνεις βόλτα σε έναν άγνωστο τόπο χωρίς να ξέρεις που πηγαίνεις ή τι θα συναντήσεις στο δρόμο σου. Ξεκάθαρα ατμοσφαιρικός και μελαγχολικός ο δίσκος – φτιάχτηκε για συνοδέψει «εσωστρεφείς» στιγμές μας.

Now it’s time for an entirely different case of a band belonging to the wider “post/drone” genre. Ulaan Passerine is Steven R. Smith’s one man project. From the little that I listened to his previous releases (there are too many – 5 full-length in 6 years!) I came to the conclusion that this musician creates albums that focus on crafting emotionally charged pieces of music that will manage to take you to a “trip”. Listening to his music I caught myself incessantly daydreaming. Steven uses an incredibly wide range of musical instruments. In “New Evening” the following are mentioned: briefcase guitar, spike fiddle, spike cello, hurdy gurdy, baritone psaltery, mandolute, springs, bicycle wheel, necklace, Tibetan prayer bowl. Of course, I do not know all of these. Moreover, he writes music without ever following a steady route. It feels like you are going for a walk in an unknown place without knowing where you are going or what you will meet on your way. This music is clearly atmospheric and melancholic – it was made to accompany some inward-looking moments of ours.

Read more

Pulchra Morte – Divina Autem Et Aniles

Divina Autem Et Aniles by Pulchra Morte Σήμερα έχουμε κάτι…

Σήμερα έχουμε κάτι απλό, ευκολόπεπτο αλλά και πολύ καλοφτιαγμένο. Οι Βόρειο-Αμερικανοί Pulchra Morte είναι μία πολύ «φρέσκια» μπάντα, δημιουργημένη μόλις πριν δύο χρόνια και αυτή είναι η πρώτη της κυκλοφορία. Με το καλημέρα, λοιπόν, κάνουν αίσθηση, καθώς, ενώ ανήκουν σε ένα είδος που σταδιακά έχω εγκαταλείψει τα τελευταία χρόνια, αυτοί με ταρακούνησαν για τα καλά. Μιλάμε για μελωδικό doomdeath με αρκετό groove. Ο κρυστάλλινος ήχος τους έχει και κάποια παλιομοδίτικα στοιχεία – ειδικά οι lead κιθάρες έχουν κάτι το «μεσογειακό» καθώς μου θύμισαν με το ηχόχρωμά τους 90ς κυκλοφορίες μπαντών όπως οι On Thorns I Lay ή οι Septic Flesh. Η μελωδικότητα της μουσικής δημιουργεί μία όμορφη αντίθεση με τα ογκώδη φωνητικά. Απλή δομή κομματιών, αρκετά δυνατές συνθέσεις. Μιας και μιλάμε για πολύ νέα μπάντα θεωρώ ότι δεν μας έχει δώσει ακόμη τον καλύτερό της δίσκο – προσθέτοντας κι άλλα χαρακτηριστικά στη μουσική της (καλύτερη χρήση των γυναικείων φωνητικών, βελτίωση της τεχνικής, λίγο μεγαλύτερη ποικιλομορφία στη δομή των συνθέσεων) οι Pulchra Morte θα κυκλοφορήσουν κάτι ακόμη πιο δυνατό.  

Today we will listen to something simple, easy to “digest”, but well-crafted. The North-Americans Pulchra Morte is a quite “fresh” band, formed just 2 years ago and this is its debut album. So, the band straight-up delivers an album that will probably drag the waters, as, although it plays music that I have abandoned listening to more or less the last few years, it managed to shake me up pretty good. What we’re dealing with is doomdeath with some groove. The crystal-clear sound has some traditional hints – especially the lead guitars which have a somewhat “Mediterranean” 90s tone, bringing in mind early releases from bands such as  SepticFlesh and On Thorn I Lay. The melody in the music creates a beautiful contrast with the brutal vocals. The song-structure is simple, the songwriting is solid. As this is such a new band I believe that we have not seen its best work yet –adding some extra features in its music (better use of female vocals, technical improvement, some diversity in the song-structure) Pulchra Morte will release something even better in the future.

fb page: https://www.facebook.com/PulchraMorte/

Read more

Συνέντευξη με τον Changwook Yeo (Dathkru$h) | Interview with Changwook Yeo (Dathkru$h)

1. Πες μας λίγα λόγια για εσένα. Με λένε Changwook…

1. Πες μας λίγα λόγια για εσένα.

Με λένε Changwook Yeo. Οι φίλοι με λένε “Aje”. Είμαι 24 ετών κ φοιτητής.

2. Πες μας για την παλιά σου μπάντα (τους “Krippled”) και για άλλες μπάντες/projects που τυχόν έχεις.

Οι Krippled σχηματίστηκαν το 2016, παίζαμε Powerviolence/Hardcore. Ήταν η πρώτη μου μπάντα. Το 2018 οι Krippled διέλυσαν. Κάπου εκεί φτιάχτηκε η καινούρια μπάντα στην οποία συμμετέχω, οι Dathkru$h.

3. Πως άρχισες να ακούς punk κ hardcore;

Ξεκινησα να ακούω κορεάτικες μπάντες στο Youtube. Μπάντες σαν τους Ghetto Bombs, Guk-do, Shorty Cat, The Explode, Scumraid, 13steps, Bamseom Pirates…Στη συνέχεια ανακάλυψα τους Discharge, Aus-rotten κ άλλους πολλούς. Πήγα στο πρώτο μου punk gig το 2013.

4. Πως μαθαίνουν μουσική οι Κορεάτες; Οι περισσότεροι είστε αυτοδίδακτοι ή πηγαίνετε σε ωδεία; Το περιβάλλον της Νότιας Κορέας στηρίζει τους νέους μουσικούς;

Οι περισσότεροι πηγαίνουν σε ωδεία, κ εγώ έτσι έμαθα μουσική. Στο ωδείο που πήγαινα, ειχα γνωρίσει μια τετραμελή μπάντα με ηλικίες ανάμεσα στα 15 κ τα 18 χρόνια. Μετά από τρία χρόνια δυο από αυτούς έγιναν τρομερά διάσημοι ως ντουέτο στην Κορέα. Η μπάντα λέγεται ‘Bolbbalgan4’. Όταν προβάρανε K-pop προσπαθούσα να παίζω Minor Threat στο διπλανό δωμάτιο.

5. Πες μας μερικά λόγια για τη σκηνή της Ν. Κορέας. Μπάντες, συναυλιακοί χώροι, προοπτικές ή ό,τι άλλο θεωρείς πως είναι σημαντικό να αναφερθεί.

Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν punk συναυλιακοί χώροι που να έχουν ιστορία μεγαλύτερη από 5 χρόνια. Το Skunk Hell έκλεισε το 2009, το Club Spot κ το Salon Babadie το 2014. Πλέον έχουμε μόνο τρία venue που κάνουν punk κ DIY συναυλίες. Το GBN Live House, το Club Sharp κ το Dip. To GBN είναι το αγαπημένο μου venue. Οι περισσότερες παλιές κορεάτικες punk μπάντες είχαν επιρροές από γιαπωνέζικες street punk κ pogo μπαντες. Θα ήθελα να αναφέρω τρεις μπάντες: Banran, Find the Spot κ Scumraid. Έχω δει πολλές φορές τις συγκεκριμένες μπάντες από τότε που ξεκίνησα να πηγαίνω σε live. Νομίζω ότι η πρόθεση ήταν να δημιουργηθεί μια καινούρια και αγνή punk σκηνή χρησιμοποιώντας την υπάρχουσα κ δοκιμασμένη punk rock φιλοσοφία.

6. Τι σημαίνει το να είσαι punk rocker στην Κορέα εν έτει 2019;

Δεν θα έλεγα ότι το punk είναι κίνημα σήμερα. Πράγματι, το punk μου έχει δώσει δυνατά κοινωνικά μηνύματα και έχει σχηματίσει τη στάση μου στην Κορεάτικη κοινωνία. Κατά βάση θα έλεγα ότι το punk είναι διασκέδαση: έχει να κάνει με τη χαρά της μουσικής και την έκφραση των ενστίκτων. Στην πράξη, μας αρέσει να συνδυάζουμε τον κοινωνικό προβληματισμό με punk μουσική σε όλες τις συναυλίες.

7. Μπορείς να μας πεις λίγα λόγια για την ιντερνετική πορνογραφία στην Ν. Κορέα; Για ποιους λόγους λογοκρίνεται και πως αισθάνονται οι Κορεάτες σχετικά με αυτό;

Δε νομίζω πως μπορώ να απαντήσω σωστά τη συγκεκριμένη ερώτηση, αλλά οι σεξουαλικές πεποιθήσεις κ τάσεις των Κορεατών είναι θέμα taboo εδώ. Η ειρωνεία είναι πως υπάρχουν τεράστιες ποσότητες παράνομης πορνογραφίας σε Κορεάτικους ιστότοπους. Η κυβέρνηση της Ν. Κορέας δεν έχει λύση για το θέμα ετούτο.

8. Πως αισθάνεστε για την Βόρεια Κορέα;

Παραδοσιακά, Η Βόρεια Κορέα ήταν συνώνυμο του τρόμου για εμάς. Το “κόκκινο σύμπλεγμα” [=ένας όρος που χρησιμοποιήθηκε από τους Κορεάτες για να περιγράψουν το σύνολο των αρνητικών πεποιθήσεων και συσχετισμών που οι Νότιοι Κορεάτες κάνουν για τους Βόρειους] χρησιμοποιήθηκε από τη Νότια Κορέα ως εργαλείο προπαγάνδας. Τα πράγματα σήμερα έχουν αλλάξει. Η διακήρυξη Panmunjon φέρνει τεράστιες αλλαγές στην Κορεάτικη Χερσόνησο. Πολλοί νέοι Νοτιοκορεάτες έχουν πλέον την επιθυμία να επισκεφθούν τη Β. Κορέα.

9. Ποιες είναι οι καλύτερες και οι χειρότερες πλευρές της ζωής στη Νότια Κορέα;

Υπάρχει μεγάλος βαθμός αυτοματισμού κ τεχνολογίας στην καθημερινότητα, το οποίο κάνει τη ζωή πρακτική και εύκολη. Ασύρματα δίκτυα, αγορές μέσω κινητού τηλεφώνου, γρήγορο Internet…από την άλλη, όλη αυτή η τεχνολογία μας κάνει να αποκοβόμαστε από την πραγματική ζωή.

10. Πες μας αν θέλεις να προσθέσεις κάτι!

Μου αρέσει πολύ να γνωρίζω νέους ανθρώπους. Αν έρθει κανείς στη Νότια Κορέα ή αν κάποιος έχει μπάντα κ θέλει να παίξει εδώ, επικοινωνήστε: ckddnr1823@gmail.com

1. Please introduce yourself to the readers.

My name is Changwook Yeo. People know me as ‘Aje’. I’m 24 years and a college student.

2. Please tell us about your old band (“Krippled”) and any new bands you are playing in.

Krippled was formed in 2016. The Style was Powerviolence/Hardcore. This was my first band. I never played in a band before. In 2018, Krippled split up and my new band Dathkru$h formed after 3 months.

3. How did you get into punk and hardcore?

I started listening to Korean punk bands on Youtube. Bands such as Ghetto Bombs, Guk-do, Shorty Cat, The Explode, Scumraid, 13steps, Bamseom Pirates… Then I found Discharge, Aus-Rotten and many more punk bands; I went to my first punk gig in 2013.

4. How do people learn to play instruments in South Korea, is it mostly self-learning or going to music school? Is the Korean culture supportive of aspiring musicians?

Usually Korean people go to private music schools. That’s how I started learning too. In the music school I attended, I’d met a 4-piece band between 15 and 18 years old. After 3 years, two of these people became a major K-Pop band in South Korea. The band’s name is ‘Bolbbalgan4’. While they practised K-pop songs, I tried to play Minor Threat in the next room.

5. Can you give us an insider’s account of the Korean punk scene? Historical bands, venues, perspectives, anything at all you think is worth mentioning on the scene…

Right now, there are no punk venues older than 5 years in Seoul. Skunk Hell was closed in 2009, Club Spot and Salon Badabie were closed in 2014. Currently there are only 3 venues are doing punk and DIY gigs. GBN Live House, Club Sharp and Dip. GBN is my favourite venue. Most older Korean punk bands were influenced by street and pogo style Japanese punk bands. I’ll mention three band names: Banran, Find The Spot, Scumraid. I’ve been watching these bands since I started going to punk gigs.I think they wanted to make a pure new punk scene using the old and tried punk rock philosophy. 

6. What does it mean to be a punk rocker in South Korea in 2019?

I don’t think that punk is a movement nowadays. Surely, punk gave me social perspectives and formed my stance in the Korean society. I think punk is basically fun; it’s about the enjoyment of music and expression of instincts. Having said that, we like to combine punk music and social commentary at every punk show.

7. Can you give us some background on why online pornography is censored in Korea and how people feel about it.

I don’t think I can answer this correctly, but peoples’ sexual agenda is a taboo in South Korea. Ironically, there are huge amounts of illegal pornography in Korean websites. The government has no solution about it.

8. How do you feel about North Korea?

Traditionally, North Korea was a synonym for terror to us. The “Red complex” [=a term used by Koreans to define the sum of negative views and associations South Korean people make towards the North Korean regime]  was used by South Korea as propaganda. Things are different nowadays. The Panmunjom Declaration brings massive changes in the Korean Peninsula. In fact, nowadays many young people want to travel to North Korea.

9. What are the best and the worst aspects of living in South Korea?

There is a lot of automation and technology in every day life, which makes things very easy and practical. WiFi Hot spots, purchasing goods with a mobile phone, fast internet service…But all this technology makes us lose track of real life.

10. Anything you’d like to add, the floor is yours!

I really like meeting new people. If anybody visit South Korea or any bands want a Korean tour, contact me: ckddnr1823@gmail.com

fb page: https://www.facebook.com/DKBDHC/

Read more

36173total visits,23visits today